Sejmowa Komisja Zdrowia 29 kwietnia 2026 r. negatywnie zaopiniowała wniosek o wyrażenie wotum nieufności wobec ministra zdrowia Jolanty Sobierańskiej-Grendy. Posiedzenie trwało kilka godzin i przerodziło się w jeden z najbardziej konfrontacyjnych sporów o stan systemu ochrony zdrowia w ostatnich miesiącach. Ostateczna decyzja zapadnie dzisiaj podczas głosowania w Sejmie – debata zacznie się od 10:45.
Z tego artykułu dowiesz się…
- Jak przebiegało głosowanie w Komisji Zdrowia i jaki był jego wynik.
- Jakie zarzuty wobec ministry zdrowia przedstawiła opozycja.
- Jakie dane finansowe dotyczące NFZ padły w trakcie debaty.
- Jakie argumenty przedstawiła strona rządowa i jakie działania wskazał resort.
Komisja Zdrowia odrzuciła wniosek
W głosowaniu członkowie komisji odrzucili wniosek stosunkiem głosów 19 do 15. Posiedzenie trwało blisko 3,5 godziny i obfitowało w wystąpienia, pytania i polemiki, które szybko przestały ograniczać się do merytorycznej oceny wniosku.
Wystąpienie Katarzyny Sójki: zarzuty wobec ministry zdrowia
Katarzyna Sójka (PiS) rozpoczęła wystąpienie od zapowiedzi, że zamiast formalnego uzasadnienia przedstawi szeroką ocenę działań ministra zdrowia, określając ją jako „akt oskarżenia”. Cała jej wypowiedź miała zdecydowanie krytyczny charakter i obejmowała wiele obszarów funkcjonowania systemu.
Posłanka wskazywała, że w ciągu dziewięciu miesięcy kierowania resortem nie doszło – w jej ocenie – do realnej poprawy sytuacji pacjentów ani wdrożenia zapowiadanych reform. Krytyka dotyczyła zarówno dostępności świadczeń, jak i sytuacji finansowej placówek oraz kierunku zmian organizacyjnych.
Istotną częścią wystąpienia były kwestie finansowe. Sójka mówiła o ograniczeniach w systemie sięgających ponad 10,3 mld zł, które – według niej – przekładają się na powrót limitowania świadczeń specjalistycznych. Wskazywała również na skalę problemów Narodowego Funduszu Zdrowia, przywołując szacunki luki finansowej na poziomie około 18 mld zł oraz zaległości wobec szpitali w wysokości 4,8 mld zł za nadwykonania za 2025 r.
Wśród przykładów konsekwencji tych decyzji wymieniła ograniczenia w dostępie do badań diagnostycznych, takich jak tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny czy badania endoskopowe. Odniosła się także do chirurgii zaćmy, wskazując, że w wyniku zmian budżetowych nawet 94 000 pacjentów mogło utracić możliwość wykonania zabiegu.
Posłanka zwracała uwagę na sytuację szpitali, które – jak wskazywała – mierzą się z narastającym zadłużeniem, ograniczeniami w finansowaniu oraz koniecznością zamykania części oddziałów.
Zarzuciła kierownictwu resortu brak dialogu ze środowiskiem medycznym. Jako przykład podała odwołanie konsultant krajowej w dziedzinie neonatologii, które – w jej ocenie – było reakcją na różnice stanowisk między ekspertami a resortem.
Krytyka: finanse, limity i dostępność świadczeń
Po wystąpieniu Katarzyny Sójki ton posiedzenia wyraźnie się zmienił. Zamiast uporządkowanej debaty zaczęły dominować ostre wypowiedzi i wzajemne zarzuty, a dyskusja momentami traciła charakter merytoryczny. Przewodnicząca komisji Marta Golbik (KO) wprowadziła ograniczenie czasu wypowiedzi do dwóch minut, próbując zdyscyplinować przebieg obrad. Decyzja wywołała sprzeciw części posłów i dodatkowo podniosła temperaturę dyskusji.
Marcelina Zawisza (Razem) zwracała uwagę na brak działań legislacyjnych zwiększających poziom finansowania ochrony zdrowia. W jej ocenie resort powinien rozważyć nowelizację budżetu, zamiast wprowadzać rozwiązania oszczędnościowe, które – jak wskazywała – już zaczynają być odczuwalne dla pacjentów. Odniosła się także do zmian w finansowaniu diagnostyki obrazowej, podkreślając, że ich skutki są widoczne w praktyce klinicznej.
Janusz Cieszyński (PiS) wskazywał na brak postępów w reorganizacji szpitali oraz opóźnienia w programach inwestycyjnych. Podawał przykład wsparcia inwestycyjnego, gdzie maksymalna kwota dofinansowania ma wynosić około 70 mln zł, podczas gdy koszty dużych projektów restrukturyzacyjnych – jak w przypadku konsolidacji szpitala w Olsztynie – mogą sięgać nawet 1 mld zł. Krytycznie oceniał także tempo cyfryzacji, wskazując, że z centralnej e-rejestracji korzysta niewielka część pacjentów – w marcu było to około 1% spośród 300 000 osób zapisanych do kardiologa.
W debacie pojawiły się również głosy dotyczące wykorzystania środków z Krajowego Planu Odbudowy oraz dostępności programów wsparcia dla sektora farmaceutycznego, co podnosił Patryk Wicher (PiS).
Joanna Wicha (Nowa Lewica) w trakcie posiedzenia nawiązała do koncepcji przedstawionej wcześniej w klubie Lewicy, zakładającej zmianę sposobu finansowania ochrony zdrowia. Wskazywała, że rozważane rozwiązania zmierzałyby do większego obciążenia podmiotów osiągających najwyższe dochody, przy jednoczesnym ograniczeniu obciążeń dla osób najmniej zarabiających. Pytała, czy resort analizował taki kierunek zmian.
Anna Kwiecień (PiS) zwróciła uwagę na aspekt polityczny funkcjonowania resortu. W jej ocenie ministra zdrowia nie dysponuje wystarczającą siłą polityczną i determinacją, by skutecznie zabiegać o interesy systemu ochrony zdrowia.
Problem ma charakter długofalowy
Posłowie koalicji rządzącej odnosili się do zarzutów, wskazując na wieloletni charakter problemów systemu ochrony zdrowia. W ich ocenie obecna sytuacja finansowa nie jest efektem decyzji ostatnich miesięcy, lecz konsekwencją wcześniejszych rozwiązań legislacyjnych i organizacyjnych.
Grzegorz Napieralski (KO) zwracał uwagę na kondycję finansową niektórych instytucji publicznych, przypominając, że jeszcze w poprzednich latach część z nich sięgała po finansowanie pozabankowe – wskazał tu jako przykład Instytut Psychiatrii i Neurologii. Odnosił się także do problemów kadrowych, szczególnie w obszarze psychiatrii dzieci i młodzieży, gdzie w przeszłości dochodziło do znaczących braków specjalistów.
Ministra zdrowia: rekordowe środki i działania legislacyjne
Ministra zdrowia odniosła się do przedstawionych zarzutów, koncentrując się przede wszystkim na danych finansowych oraz działaniach podejmowanych przez resort.
Jak wskazała, budżet NFZ na 2026 r. wynosi 217 mld zł, a po uwzględnieniu dodatkowych środków sięga około 221 mld zł. Łączne wydatki publiczne na ochronę zdrowia zbliżają się do poziomu 250 mld zł.
Ministra podkreśliła, że problem niedopasowania wpływów ze składki zdrowotnej do rosnących kosztów systemu był sygnalizowany już wcześniej, a obecne działania mają na celu jego stopniowe ograniczanie.
W odpowiedzi na zarzuty dotyczące braku reform wskazała na skalę aktywności legislacyjnej – w ciągu dziewięciu miesięcy przygotowano 239 aktów prawnych. Wśród działań wymieniono również program wspierający reorganizację bazy łóżkowej, prace nad wyceną świadczeń oraz porządkowaniem kompetencji zawodów medycznych.
Ministra zdrowia zwróciła uwagę na swoje zaangażowanie w rozmowy z Ministerstwem Finansów, wskazując, że w 2025 r. do NFZ trafiło dodatkowe 40 mld zł, co – jak podkreśliła – było efektem tych działań.
Cyfryzacja i organizacja świadczeń
Resort zdrowia wskazuje na rozwój narzędzi cyfrowych, które mają poprawić dostępność świadczeń i organizację systemu. Uruchomiono centralną e-rejestrację, a kolejne zakresy świadczeń mają być włączane do systemu od sierpnia 2026 r.
Planowane jest także wdrożenie e-konsyliów oraz dalsza digitalizacja procesów diagnostycznych i administracyjnych.
W obszarze onkologii prowadzone są prace nad wskaźnikami jakości oraz mechanizmami premiującymi szybszą ścieżkę leczenia pacjentów.
Ministra zwróciła uwagę, że badania profilaktyczne pozostają w pełni finansowane przez NFZ, a jednym z głównych wyzwań pozostaje niska zgłaszalność pacjentów.
Fundusz Medyczny i realne źródła finansowania
Do kwestii finansowania odniosła się także wiceministra Katarzyna Kacperczyk. Wskazała, że Fundusz Medyczny nie zwiększa realnie poziomu środków w systemie, ponieważ opiera się na corocznym przesunięciu około 4 mld zł z NFZ.
Decyzja w Sejmie 30 kwietnia
Negatywna opinia Komisji Zdrowia nie przesądza o wyniku głosowania. Ostateczna decyzja zapadnie w Sejmie 30 kwietnia 2026 r.
Główne wnioski
- Komisja Zdrowia negatywnie zaopiniowała wniosek o wotum nieufności stosunkiem głosów 19 do 15.
- W debacie dominowały kwestie finansowe – luka w NFZ szacowana na ok. 18 mld zł, zaległości wobec szpitali 4,8 mld zł.
- Opozycja wskazywała na ograniczenia w dostępie do świadczeń, m.in. w diagnostyce i chirurgii zaćmy (do 94 000 pacjentów).
- Ministra zdrowia wskazała na rekordowy budżet – 217 mld zł w NFZ oraz dodatkowe 40 mld zł pozyskane w 2025 r.
Źródło:
- https://www.sejm.gov.pl/Sejm10.nsf/transmisje.xsp?unid=35FD1BDFE21D992FC1258DE0004BB307#
