Odpowiedź guza na leczenie przedoperacyjne może w przyszłości pomóc lekarzom decydować o zakresie operacji u części chorych na miejscowo zaawansowanego raka płaskonabłonkowego głowy i szyi (HNSCC). W badaniu opublikowanym w „Clinical Cancer Research” pacjenci, u których guz zmniejszył się o co najmniej 50% po neoadjuwantowej immunochemioterapii, mogli przejść mniej rozległy zabieg chirurgiczny. Po dwóch latach 90% z nich pozostawało bez nawrotu, przerzutów lub zgonu.
Z tego artykułu dowiesz się…
- Jak odpowiedź raka głowy i szyi na neoadjuwantową immunochemioterapię może wpłynąć na zakres późniejszej operacji i umożliwić części pacjentów mniej rozległy zabieg.
- Jakie są wyniki badania, w którym u 42 z 47 operowanych pacjentów (około 90%) guz zmniejszył się o co najmniej 50%, dzięki czemu mogli przejść operację o zmniejszonej objętości.
- Że po dwóch latach 90% pacjentów poddanych mniej rozległej operacji pozostawało bez nawrotu, przerzutów lub zgonu, a u wszystkich 39 chorych z rakiem krtani lub gardła dolnego zachowano funkcję krtani.
- Jak ekspresja PD-L1 może pomóc przewidywać odpowiedź na immunochemioterapię oraz dlaczego wyniki badania nie są jeszcze wystarczające do zmiany standardu leczenia.
Rak głowy i szyi – radykalne leczenie ma swoją cenę
Nowotwory głowy i szyi mogą rozwijać się m.in. w jamie ustnej, gardle, krtani, jamie nosowej, zatokach czy śliniankach. Najczęstszą postacią jest rak płaskonabłonkowy głowy i szyi. U ponad 60% pacjentów choroba jest rozpoznawana w stadium miejscowo zaawansowanym, co wiąże się ze znacznym ryzykiem nawrotu i przerzutów. Szczególnie niekorzystne rokowanie dotyczy części chorych z HPV-ujemnym HNSCC. Standardowe postępowanie może obejmować radykalną chemioradioterapię albo rozległą operację uzupełnioną radioterapią.
Tradycyjnie pacjenci z miejscowo zaawansowanym HPV-ujemnym rakiem płaskonabłonkowym głowy i szyi poddawani są albo radykalnej chemioradioterapii bez operacji, albo radykalnej operacji z następową radioterapią – powiedział Yang.
Problem polega na tym, że agresywne leczenie może mieć poważne konsekwencje funkcjonalne. Radykalna operacja może prowadzić do zaburzeń funkcji narządów i zmian wyglądu twarzy, natomiast chemioradioterapia może wiązać się m.in. z dysfagią, koniecznością żywienia przez sondę czy utratą głosu.
Immunochemioterapia przed operacją pozwoliła zmniejszyć zakres zabiegu
Zespół kierowany przez dr. Kunyu Yanga z Union Hospital Cancer Center w Tongji Medical College i Huazhong University of Science and Technology zbadał, czy odpowiedź na leczenie neoadjuwantowe można wykorzystać do indywidualizacji zakresu operacji. Do badania włączono 52 pacjentów z resekcyjnym, miejscowo zaawansowanym i HPV-ujemnym HNSCC. Chorzy otrzymali trzy cykle neoadjuwantowej immunochemioterapii (ICT), a odpowiedź guza monitorowano za pomocą badań obrazowych.
Jeżeli guz zmniejszył się o co najmniej 50%, wykonywano operację o zmniejszonej objętości, polegającą na usunięciu pozostałej części nowotworu przy możliwie największym oszczędzeniu sąsiednich struktur. Przy regresji poniżej 50% stosowano operację o standardowym zakresie.
U 90% pacjentów guz zmniejszył się o co najmniej połowę
Spośród 52 uczestników 47 ukończyło trzy cykle leczenia neoadjuwantowego i przeszło operację. U 42 pacjentów, czyli około 90%, stwierdzono zmniejszenie guza o co najmniej 50%, dzięki czemu mogli zostać poddani mniej rozległemu zabiegowi. U pozostałych pięciu regresja wyniosła mniej niż 50% i konieczna była operacja o standardowym zakresie. Po dwóch latach u 90% chorych poddanych operacji o zmniejszonej objętości nie odnotowano nawrotu, przerzutów ani zgonu.
Szczególnie istotne były wyniki dotyczące zachowania funkcji narządów. Wśród 39 pacjentów z rakiem krtani lub gardła dolnego, którzy przeszli mniej rozległą operację, funkcję krtani zachowano u wszystkich – 100% chorych. Znacznie gorsze wyniki obserwowano w niewielkiej grupie pacjentów słabiej odpowiadających na ICT. Przy regresji guza poniżej 50% i standardowej operacji dwuletnie przeżycie bez nawrotu choroby wyniosło 20%.
PD-L1 może pomóc przewidzieć odpowiedź na leczenie
Badacze ocenili również potencjalne znaczenie ekspresji PD-L1. Wyższy Combined Positive Score (CPS) korelował z większym prawdopodobieństwem uzyskania całkowitej odpowiedzi patologicznej (pCR). Wśród pacjentów z PD-L1 CPS powyżej 20 pCR osiągnęło 65% chorych. Dla CPS od 1 do 19 było to 28%, natomiast w grupie z CPS poniżej 1 – 14%.
Wyniki wskazują więc, że PD-L1 może okazać się jednym z biomarkerów pomagających identyfikować pacjentów, którzy odniosą największą korzyść z takiego podejścia. Wymaga to jednak potwierdzenia w kolejnych badaniach.
Wyniki są obiecujące, ale nie zmieniają jeszcze standardu leczenia
Nasze wyniki są obiecujące i stanowią solidne uzasadnienie dla dalszych badań – powiedział Yang. Chociaż nie są one jeszcze wystarczające, aby zmienić obecny standard opieki, pokazujemy, że ICT przed operacją skutkowało znaczną redukcją guza i lepszymi wynikami leczenia, nawet w przypadku operacji o mniejszej objętości.
Badanie ma istotne ograniczenia. Było jednoramienne, objęło niewielką grupę pacjentów, a większość uczestników chorowała na raka krtani lub gardła dolnego. Nie można zatem na jego podstawie uznać operacji o zmniejszonej objętości po ICT za nowy standard postępowania.
Odpowiedź na leczenie może w przyszłości decydować o zakresie operacji
Badanie opublikowane w „Clinical Cancer Research” pokazuje potencjał strategii, w której zakres leczenia chirurgicznego jest dostosowywany do odpowiedzi guza na neoadjuwantową immunochemioterapię. U chorych dobrze odpowiadających na ICT mniej rozległa operacja wiązała się z wysokim odsetkiem dwuletniego przeżycia bez nawrotu oraz możliwością zachowania funkcji krtani.
Jeżeli wyniki zostaną potwierdzone w większych, kontrolowanych badaniach, odpowiedź na leczenie neoadjuwantowe – wspierana przez biomarkery takie jak PD-L1 – może stać się podstawą bardziej spersonalizowanego i oszczędzającego narządy leczenia miejscowo zaawansowanego HNSCC.
Główne wnioski
- W badaniu obejmującym pacjentów z miejscowo zaawansowanym, HPV-ujemnym rakiem płaskonabłonkowym głowy i szyi 42 z 47 operowanych chorych uzyskało co najmniej 50-procentową regresję guza po neoadjuwantowej immunochemioterapii i przeszło mniej rozległą operację.
- Po dwóch latach 90% pacjentów poddanych operacji o zmniejszonej objętości pozostawało bez nawrotu, przerzutów lub zgonu. W grupie słabiej odpowiadającej na leczenie, poddanej standardowej operacji, odsetek ten wyniósł 20%.
- U wszystkich 39 pacjentów z rakiem krtani lub gardła dolnego, którzy przeszli mniej rozległy zabieg, udało się zachować funkcję krtani.
- Wyższa ekspresja PD-L1 wiązała się z większą częstością całkowitej odpowiedzi patologicznej (pCR): osiągnęło ją 65% pacjentów z CPS >20, 28% z CPS 1–19 i 14% z CPS <1. Badanie było jednak jednoramienne i niewielkie, dlatego wyniki wymagają potwierdzenia.
Źródło:
- https://aacrjournals.org/clincancerres/article-abstract/doi/10.1158/1078-0432.CCR-26-1337/787882/Response-Adapted-Surgery-after-Neoadjuvant
- American Association for Cancer Research
