Polscy naukowcy opracowują przełomowe urządzenie, które może znacząco zwiększyć szanse przeżycia wcześniaków o ekstremalnie niskiej masie ciała. Zminiaturyzowany endoskop połączony z sondą i dozownikiem leku pozwoli na delikatne i precyzyjne podanie surfaktantu, niezbędnego w leczeniu zespołu zaburzeń oddychania (RDS). Obecnie intubacja wcześniaków wiąże się z wysokim ryzykiem powikłań, jednak nowe rozwiązanie opracowane przez Uniwersytet Jagielloński i Uniwersytet Warszawski może to zmienić. „Będzie to prawdziwy game changer” – podkreślają twórcy wynalazku.
Przełom w leczeniu zaburzeń oddychania u wcześniaków
Zespół naukowców z Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz Uniwersytetu Warszawskiego finalizuje prace nad nowatorskim urządzeniem medycznym, które ma zrewolucjonizować leczenie zespołu zaburzeń oddychania (RDS) u noworodków. Nowy system, składający się z miniaturowego endoskopu połączonego z sondą i dozownikiem leku, umożliwi precyzyjne i mało inwazyjne podawanie surfaktantu – substancji ułatwiającej oddychanie wcześniakom.
Jeżeli tylko uda nam się doprowadzić nasz projekt do końca, będzie to prawdziwy game changer, ponieważ takie zabiegi staną się bezpieczne dla dzieci, a lekarze zyskają pewność, że podają lek tam, gdzie jest to konieczne – podkreśla dr hab. Mateusz Jagła z Kliniki Chorób Dzieci Collegium Medicum UJ.
Dlaczego leczenie RDS jest tak trudne?
Zespół zaburzeń oddychania (RDS) to główna przyczyna zgonów noworodków o ekstremalnie niskiej masie ciała. Dotyczy głównie dzieci urodzonych przed 32. tygodniem ciąży, u których płuca nie są jeszcze w pełni rozwinięte. Obecnie standardowe leczenie polega na intubacji lub laryngoskopii, umożliwiającej podanie surfaktantu bezpośrednio do układu oddechowego.
Problemem jest jednak wysoka inwazyjność tych procedur, które mogą prowadzić do powikłań, takich jak uszkodzenie tkanek czy trudności z oddychaniem.
To właśnie ze względu na nieadekwatny rozmiar urządzeń leczenie RDS niesie znaczne ryzyko bezpośrednio zagrażające życiu i zdrowiu noworodków – tłumaczy prof. Jagła.
Jak działa nowatorski endoskop?
Nowe urządzenie zostało zaprojektowane tak, aby zminimalizować ryzyko powikłań i zwiększyć skuteczność podawania leku. Jak wyjaśnia dr hab. Adam Wojciechowski z Wydziału Fizyki UJ, jego konstrukcja pozwala na wyjątkowo precyzyjne i delikatne wprowadzenie surfaktantu do dróg oddechowych noworodka.
Dzięki urządzeniu będzie można podawać lek na tyle delikatnie, by dziecko nie dławiło się – a to dziś zdarza się regularnie podczas zabiegów – wyjaśnia prof. Wojciechowski.
Endoskop składa się z dwóch kluczowych elementów:
- Rękojeści z urządzeniami do odbioru sygnału wizyjnego,
- Wymiennej, jednorazowej końcówki o średnicy zaledwie 4-5 mm, wyposażonej w: wężyk do precyzyjnego dozowania leku i elastyczny obrazowód do transmisji obrazu w czasie rzeczywistym.
Za nowoczesną technologię przesyłu obrazu odpowiada prof. dr hab. Ryszard Buczyński z Wydziału Fizyki UW.
W naszym wynalazku wykorzystujemy autorską metodę opartą na zminiaturyzowanych światłowodach, które integrujemy w bardzo cienkie włókna. W takim włóknie może być nawet kilkanaście tysięcy autonomicznych światłowodów, dzięki czemu możliwe jest transmitowanie obrazu z miniaturowej końcówki światłowodowej do kamery, a dalej na ekran urządzenia – tłumaczy prof. Buczyński.
Nowoczesna technologia w służbie neonatologii
Miniaturowy endoskop może stać się przełomowym narzędziem w leczeniu wcześniaków. Dzięki integracji nowoczesnych technologii:
- Zmniejszy ryzyko powikłań dzięki mniej inwazyjnej metodzie podawania leku,
- Pozwoli lekarzom na precyzyjne działanie w obrębie delikatnych tkanek noworodków,
- Zwiększy skuteczność terapii RDS, eliminując błędy w aplikacji surfaktantu.
Obecnie Centrum Transferu Technologii CITTRU Uniwersytetu Jagiellońskiego poszukuje partnera technologicznego, który pomoże wprowadzić wynalazek do użytku klinicznego.
Źródło:
- uj.edu.pl
- forumakademickie.pl
