Eksperymentalny lek divarasib firmy Roche zmniejszył ryzyko zgonu o 44% u pacjentów z wcześniej leczonym niedrobnokomórkowym rakiem płuca (NSCLC) z mutacją KRAS G12C. W badaniu III fazy Krascendo 1 mediana całkowitego przeżycia wyniosła 17,7 miesiąca wobec 12 miesięcy w grupie otrzymującej sotorasib lub adagrasib. Nowa terapia zmniejszyła również ryzyko progresji choroby lub zgonu o 42%. Wyniki zaprezentowano podczas kongresu ESMO 2026 i opublikowano w „The New England Journal of Medicine”.
Z tego artykułu dowiesz się…
- Jakie wyniki osiągnął divarasib firmy Roche w badaniu III fazy Krascendo 1 i o ile zmniejszył ryzyko zgonu u pacjentów z rakiem płuca.
- Jak divarasib wypada w porównaniu z sotorasibem i adagrasibem pod względem przeżycia, skuteczności i bezpieczeństwa leczenia.
- Czym jest mutacja KRAS G12C i dlaczego stanowi ważny cel terapii niedrobnokomórkowego raka płuca.
- Jakie są kolejne etapy badań klinicznych nad divarasibem i jakie znaczenie może mieć nowa terapia dla pacjentów.
Divarasib firmy Roche – wyniki badania III fazy Krascendo 1
25 października 2026 roku szwajcarski koncern farmaceutyczny Roche ogłosił wyniki badania Krascendo 1, w którym oceniano skuteczność i bezpieczeństwo divarasibu – doustnego inhibitora KRAS G12C nowej generacji. W randomizowanym, wieloośrodkowym badaniu III fazy uczestniczyło 338 pacjentów z zaawansowanym lub przerzutowym niedrobnokomórkowym rakiem płuca z mutacją KRAS G12C, którzy wcześniej otrzymywali leczenie przeciwnowotworowe. Uczestników przydzielono do dwóch grup:
- 167 pacjentów otrzymywało divarasib raz dziennie.
- 171 pacjentów otrzymywało jeden z zatwierdzonych inhibitorów KRAS G12C – sotorasib lub adagrasib.
Badanie wykazało statystycznie istotną przewagę divarasibu zarówno w zakresie całkowitego przeżycia (OS), jak i przeżycia wolnego od progresji choroby (PFS).
Divarasib zmniejszył ryzyko zgonu o 44%
Najważniejszym wynikiem badania była poprawa całkowitego przeżycia pacjentów otrzymujących divarasib. Mediana całkowitego przeżycia wyniosła 17,7 miesiąca w grupie divarasibu, w porównaniu z 12 miesiącami w grupie kontrolnej. Oznacza to różnicę wynoszącą 5,7 miesiąca. Współczynnik ryzyka zgonu (HR) wyniósł 0,56 (95% CI: 0,41–0,78; p = 0,0005), co odpowiada względnemu zmniejszeniu ryzyka zgonu o 44% w okresie obserwacji. Ponadto divarasib zmniejszył ryzyko progresji choroby lub zgonu o 42% (HR 0,58; 95% CI: 0,44–0,76; p < 0,0001).
Mediana przeżycia wolnego od progresji choroby wyniosła 9,8 miesiąca wobec 5,7 miesiąca w grupie otrzymującej inhibitory pierwszej generacji. Korzyści obserwowano w klinicznie istotnych podgrupach pacjentów, niezależnie od poziomu ekspresji PD-L1 oraz statusu mutacji KEAP1.
Skuteczność divarasibu w porównaniu z sotorasibem i adagrasibem
Wyniki badania Krascendo 1 wskazują na przewagę nowego inhibitora KRAS G12C również pod względem odpowiedzi na leczenie.
| Parametr | Divarasib | Sotorasib lub adagrasib |
|---|---|---|
| Mediana całkowitego przeżycia (OS) | 17,7 mies. | 12,0 mies. |
| Mediana przeżycia bez progresji (PFS) | 9,8 mies. | 5,7 mies. |
| PFS po 12 miesiącach | 44% | 24% |
| Obiektywna odpowiedź na leczenie (ORR) | 58% | 32% |
| Mediana czasu trwania odpowiedzi (DOR) | 11,9 mies. | 6,9 mies. |
Odsetek obiektywnych odpowiedzi na leczenie był niemal dwukrotnie wyższy w grupie divarasibu. Odpowiedź stwierdzono u 58% pacjentów, podczas gdy w grupie kontrolnej odsetek ten wyniósł 32%. Dane te wskazują, że divarasib może zapewniać nie tylko dłuższe przeżycie, ale również skuteczniejszą kontrolę choroby.
Bezpieczeństwo divarasibu – mniej przypadków przerwania leczenia
W badaniu nie zidentyfikowano nowych sygnałów dotyczących bezpieczeństwa stosowania divarasibu. Najczęstsze działania niepożądane związane z leczeniem obejmowały zaburzenia żołądkowo-jelitowe, przede wszystkim biegunkę, nudności i wymioty, a także hepatotoksyczność. Co istotne, leczenie z powodu działań niepożądanych przerwało 4,8% pacjentów otrzymujących divarasib, w porównaniu z 11,7% w grupie kontrolnej.
Poważne działania niepożądane związane z leczeniem wystąpiły odpowiednio u 7,8% i 15,2% uczestników. Różnicę tę odnotowano pomimo dłuższego czasu stosowania divarasibu – 11,3 miesiąca wobec 5 miesięcy.
Jak działa divarasib i czym jest mutacja KRAS G12C?
Divarasib to eksperymentalny doustny inhibitor KRAS G12C opracowany przez Roche i Genentech. Jego działanie polega na selektywnym wiązaniu z nieprawidłowym białkiem KRAS G12C i utrzymywaniu go w stanie nieaktywnym. W prawidłowych warunkach białko KRAS reguluje sygnały odpowiedzialne za wzrost i podziały komórkowe. Mutacja G12C zaburza ten mechanizm, prowadząc do nadmiernej aktywacji szlaków sprzyjających rozwojowi nowotworu. Mutacja KRAS G12C występuje u około 12–14% pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca. Stanowi zatem ważny cel terapii ukierunkowanych molekularnie.
Roche rozwija kolejne badania nad divarasibem
Roche prowadzi rozbudowany program kliniczny obejmujący trzy badania III fazy:
- Krascendo 1 – divarasib w monoterapii u wcześniej leczonych pacjentów z zaawansowanym NSCLC.
- Krascendo 2 – divarasib w skojarzeniu z pembrolizumabem w pierwszej linii leczenia.
- Krascendo 3 – divarasib jako leczenie uzupełniające po operacji raka płuca.
Amerykańska FDA przyznała divarasibowi status terapii przełomowej w 2022 roku, a w 2026 roku status leku sierocego w NSCLC z mutacją KRAS G12C. Statusy te nie oznaczają jednak dopuszczenia leku do obrotu. Divarasib pozostaje terapią eksperymentalną, a jego przyszłe zastosowanie kliniczne będzie zależało od decyzji odpowiednich organów regulacyjnych.
Roche – szwajcarski koncern farmaceutyczny
Roche to międzynarodowa firma farmaceutyczna i diagnostyczna założona w 1896 roku w Bazylei. Koncern rozwija innowacyjne terapie m.in. w onkologii, neurologii, immunologii oraz chorobach metabolicznych.
W obszarze raka płuca portfolio Roche obejmuje takie leki jak Alecensa (alektynib), Tecentriq (atezolizumab) i Rozlytrek (entrektynib). Firma rozwija również kolejne terapie celowane, w tym inhibitory szlaku sygnałowego RAS, które mają zwiększyć możliwości leczenia nowotworów z określonymi mutacjami genetycznymi.
Główne wnioski
- Divarasib firmy Roche zmniejszył ryzyko zgonu o 44% w porównaniu z sotorasibem lub adagrasibem u pacjentów z wcześniej leczonym niedrobnokomórkowym rakiem płuca z mutacją KRAS G12C. W badaniu III fazy Krascendo 1 uczestniczyło 338 pacjentów.
- Mediana całkowitego przeżycia wyniosła 17,7 miesiąca w grupie divarasibu wobec 12 miesięcy w grupie kontrolnej. Lek zmniejszył również ryzyko progresji choroby lub zgonu o 42%, a mediana przeżycia bez progresji wyniosła 9,8 wobec 5,7 miesiąca.
- Divarasib wykazał wyższą skuteczność i korzystne wyniki dotyczące bezpieczeństwa. Obiektywną odpowiedź na leczenie uzyskano u 58% pacjentów wobec 32% w grupie kontrolnej. Leczenie z powodu działań niepożądanych przerwało odpowiednio 4,8% i 11,7% uczestników.
- Divarasib pozostaje eksperymentalną terapią celowaną przeciwko mutacji KRAS G12C, występującej u około 12–14% pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca. Roche rozwija lek w badaniach Krascendo 1, 2 i 3, a wyniki wymagają oceny przez organy regulacyjne.
Źródła
- https://www.roche.com/media/releases/med-cor-2026-10-25
- https://clinicaltrials.gov/study/NCT06497556
