Dorośli, którzy przeszli chorobę nowotworową, rzadziej podejmują aktywność fizyczną niż osoby bez historii raka. Pokazuje to analiza danych ponad 2 mln dorosłych Amerykanów przeprowadzona przez naukowców z Washington University in St. Louis. Chociaż w ostatnich latach aktywność wzrosła w obu grupach, różnica między nimi utrzymywała się.
Z tego artykułu dowiesz się…
- Jak różni się poziom aktywności fizycznej osób, które przeszły chorobę nowotworową, od osób bez historii raka.
- Jakie są wyniki badania obejmującego ponad 2 mln dorosłych Amerykanów i dane z lat 2018–2024.
- Dlaczego aktywność fizyczna po chorobie nowotworowej powinna być dostosowana do stanu zdrowia, możliwości oraz następstw leczenia.
- Jaką rolę w zachęcaniu do bezpiecznej aktywności mogą odgrywać pracownicy ochrony zdrowia, opiekunowie i bliscy.
Ponad 2 mln osób objętych analizą
Badanie „Trends in Physical Activity by Cancer History in a Representative Sample of US Adults”, opublikowane w „AJPM Focus”, objęło dane zebrane w latach 2018–2024 od ponad 2 mln dorosłych mieszkańców USA. Naukowcy porównali poziom aktywności fizycznej osób, które przeszły chorobę nowotworową, z osobami bez historii raka. W analizowanym okresie aktywność wzrastała w obu grupach, jednak osoby po chorobie nowotworowej konsekwentnie deklarowały jej niższy poziom.
Regularna aktywność fizyczna jest ważna dla każdego, ale jeszcze ważniejsza dla osób, które przeżyły raka – powiedziała Amy Eyler, profesor z WashU Brown School i współautorka badania.
Jak podkreśliła, coraz więcej danych wskazuje, że aktywność po rozpoznaniu nowotworu wiąże się m.in. z mniejszym zmęczeniem związanym z chorobą, lepszą jakością życia, sprawnością i funkcjonowaniem oraz poprawą zdrowia psychicznego.
Ile ruchu potrzebują osoby po chorobie nowotworowej?
Amerykańskie zalecenia dla dorosłych wskazują na 150 minut umiarkowanej aktywności fizycznej tygodniowo. W przypadku osób po leczeniu onkologicznym podejście powinno być jednak indywidualne. Znaczenie mają m.in. stan zdrowia, możliwości fizyczne, przebyte leczenie, występujące objawy oraz jego działania niepożądane.
Amerykańskie Towarzystwo Onkologiczne zaleca regularną aktywność fizyczną osobom, które przeżyły chorobę nowotworową, ale te zalecenia nie są uniwersalne i są dostosowane do stanu zdrowia, możliwości, efektów leczenia, objawów i skutków ubocznych danej osoby – powiedział Kim Johnson, profesor z Brown School i współautor badania.
Dlatego dla jednej osoby odpowiednim celem może być przygotowanie do biegu na 5 km, natomiast dla innej – krótki spacer lub spokojna forma ruchu.
Aktywność fizyczna jako element opieki onkologicznej
Autorzy zwracają uwagę na rolę personelu medycznego. Rozmowa o bezpiecznej aktywności fizycznej może być elementem długoterminowej opieki nad pacjentem po leczeniu nowotworu, szczególnie jeśli zalecenia są dostosowane do jego aktualnych możliwości. Istotne może być również wsparcie ze strony bliskich i opiekunów.
Wiemy, że wsparcie społeczne jest ważnym czynnikiem w podejmowaniu i kontynuowaniu ćwiczeń, dlatego też należy podkreślać ten aspekt w przypadku osób, które przeżyły chorobę nowotworową – powiedziała Eyler.
Aktywność po chorobie nowotworowej – ważna jest indywidualizacja
Badanie pokazuje, że mimo wzrostu aktywności fizycznej w populacji osoby z historią choroby nowotworowej pozostają mniej aktywne niż pozostali dorośli. Zdaniem autorów stwarza to przestrzeń do większego zaangażowania personelu medycznego i opiekunów w promowanie bezpiecznego ruchu.
Kluczowe nie jest jednak osiągnięcie jednakowego poziomu aktywności przez wszystkich pacjentów, lecz znalezienie formy ruchu dopasowanej do stanu zdrowia, możliwości oraz następstw leczenia onkologicznego.
Główne wnioski
- Analiza danych z lat 2018–2024, obejmująca ponad 2 mln dorosłych Amerykanów, wykazała, że osoby, które przeszły chorobę nowotworową, konsekwentnie zgłaszały niższy poziom aktywności fizycznej niż osoby bez historii raka.
- W okresie objętym badaniem aktywność fizyczna wzrosła w obu analizowanych grupach, jednak różnica między osobami po chorobie nowotworowej a pozostałymi dorosłymi nadal się utrzymywała.
- Amerykańskie wytyczne zalecają dorosłym 150 minut umiarkowanej aktywności fizycznej tygodniowo, ale w przypadku osób po leczeniu onkologicznym aktywność powinna być indywidualnie dostosowana do stanu zdrowia, możliwości i następstw terapii.
- Autorzy badania wskazują, że personel medyczny, opiekunowie i bliscy mogą wspierać osoby po chorobie nowotworowej w podejmowaniu i utrzymywaniu bezpiecznej aktywności fizycznej.
Źródło:
- https://www.ajpmfocus.org/article/S2773-0654(26)00081-7/fulltext
- Washington University in St. Louis
