Wysokość wynagrodzeń lekarzy w Polsce budzi duże emocje, zwłaszcza że finansowanie systemu ochrony zdrowia pochodzi ze środków publicznych. Najnowszy raport Agencji Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji (AOTMiT), oparty na danych z 90% publicznych szpitali w kraju, rzuca światło na realne zarobki lekarzy. Okazuje się, że 431 lekarzy otrzymuje wynagrodzenie między 100 a 300 tys. zł miesięcznie, a mediana zarobków dla lekarzy pracujących na kontraktach wynosi 24,6 tys. zł.
Jednak to tylko część obrazu – dane wskazują na znaczące różnice w wynagrodzeniach, które wynikają przede wszystkim z formy zatrudnienia oraz rodzaju wykonywanych procedur medycznych.
Kto zarabia najwięcej? Lekarze na kontraktach
Najwyższe zarobki osiągają lekarze-specjaliści, którzy pracują na kontraktach. Ta forma zatrudnienia pozwala na większą elastyczność, ale jednocześnie oznacza dłuższy czas pracy i często świadczenie usług w kilku placówkach jednocześnie.
Z raportu AOTMiT wynika, że wśród lekarzy pracujących na kontraktach:
- 431 osób zarabia od 100 do 300 tys. zł miesięcznie,
- 666 lekarzy otrzymuje wynagrodzenie między 80 a 100 tys. zł miesięcznie,
- 50% lekarzy zarabia od 15 do 25 tys. zł miesięcznie.
Najwyższe wynagrodzenia uzyskują lekarze wykonujący wysoko wyceniane procedury medyczne, często w systemie procentowego udziału w kwocie refundowanej przez NFZ.
Lekarze na etacie zarabiają mniej, ale stabilnie
Wynagrodzenia lekarzy zatrudnionych na etatach są bardziej jednolite. Mediana zarobków w tej grupie wynosi 21,5 tys. zł miesięcznie, jednak maksymalna pensja rzadko przekracza 90 tys. zł.
Z danych wynika, że:
- Tylko 2 lekarzy otrzymuje wynagrodzenie między 85, a 90 tys. zł miesięcznie,
- 20% lekarzy na etatach zarabia 15 tys. zł miesięcznie,
- Większość lekarzy mieści się w przedziale 15-25 tys. zł miesięcznie.
Dla wielu lekarzy wybór etatu oznacza większą stabilność i przewidywalność dochodów, ale ogranicza możliwość maksymalizacji zarobków, jak ma to miejsce w przypadku kontraktów.
Kontrakt czy etat? Różnice w wynagrodzeniach i organizacji pracy
Z raportu AOTMiT wynika, że 73% lekarzy w Polsce pracuje na kontraktach, a 25% na umowę o pracę. Popularność kontraktów wynika nie tylko z potencjalnie wyższych zarobków, ale także z możliwości pracy w kilku placówkach oraz braku limitu godzinowego.
Lekarze pracujący na kontraktach często negocjują wynagrodzenie na podstawie procentowego udziału w wycenie procedur medycznych przez NFZ. W przypadku wysoko opłacanych zabiegów pozwala to osiągnąć bardzo wysokie zarobki, jednak prowadzi również do znaczących nierówności w wynagrodzeniach.
Czy system wynagrodzeń lekarzy wymaga zmian?
Wysokość zarobków lekarzy stała się tematem publicznej debaty, ponieważ są one finansowane ze środków publicznych.
Nam jako środowisku taki system też się nie opłaca. Tworzą się nierówności – zarówno między lekarzami, jak i wewnątrz systemu – zauważył prezes Naczelnej Rady Lekarskiej Łukasz Jankowski.
Z jednej strony, wyższe wynagrodzenia pozwoliły na zahamowanie odpływu lekarzy za granicę i częściowo ograniczenie problemu braków kadrowych. Z drugiej, rosnące koszty wynagrodzeń obciążają budżet NFZ, co skłoniło decydentów do rozważań nad zmianami w systemie.
Jednym z pomysłów jest wprowadzenie tzw. „cap Szulca”, czyli obowiązku informowania NFZ, samorządów i Ministerstwa Zdrowia o podpisaniu kontraktu przekraczającego 80 tys. zł miesięcznie. Rozwiązanie to było przedmiotem rozmów między samorządem lekarskim, a NFZ.
Czy wynagrodzenia lekarzy pozostaną na obecnym poziomie?
Chociaż podwyżki płac lekarzy w ostatnich latach ograniczyły odpływ kadry medycznej, przyszłość systemu wynagrodzeń w publicznej ochronie zdrowia stoi pod znakiem zapytania. Z jednej strony rosnące koszty są coraz większym obciążeniem dla budżetu NFZ, z drugiej – dalsze zmiany mogą wpłynąć na dostępność specjalistów i jakość opieki zdrowotnej w Polsce.
Niezależnie od kierunku reform, dane pokazują, że system wynagradzania lekarzy w publicznych placówkach wymaga większej przejrzystości i lepszego dopasowania do realnych potrzeb pacjentów oraz finansowych możliwości państwa.
Źródło:
- Agencja Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji
- Rynek Zdrowia
