Ministerstwo Zdrowia jednoznacznie rozstrzyga wieloletni spór dotyczący wykonywania zabiegów z zakresu medycyny estetycznej. W opublikowanym 23 stycznia 2026 r. komunikacie resort potwierdza, że procedury medycyny estetyczno-naprawczej (wcześniejsza nazwa: medycyna estetyczna) są świadczeniami zdrowotnymi i – zgodnie z obowiązującym prawem – mogą być wykonywane wyłącznie przez lekarzy. Stanowisko to ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa pacjentów, praktyki klinicznej oraz rynku usług estetycznych w Polsce.
Z tego artykułu dowiesz się…
- Kto zgodnie z prawem może wykonywać zabiegi medycyny estetycznej i dlaczego są one traktowane jako świadczenia zdrowotne,
- Jakie przepisy jednoznacznie określają zasady wykonywania procedur medycyny estetyczno-naprawczej oraz które zawody są z tych uprawnień wyłączone,
- Jakie procedury podlegają certyfikacji lekarskiej oraz jakie kompetencje są wymagane do ich wykonywania,
- Dlaczego Ministerstwo Zdrowia uznało bezpieczeństwo pacjentów za nadrzędny argument.
Stanowisko Ministerstwa Zdrowia: procedury tylko dla lekarzy
W komunikacie podpisanym przez podsekretarz stanu Ministerstwa Zdrowia Katarzynę Kęcką resort wyraźnie wskazuje, że uprawnienia do wykonywania procedur medycyny estetyczno-naprawczej posiadają wyłącznie:
- lekarze specjaliści dermatologii i wenerologii oraz chirurgii plastycznej,
- inni lekarze oraz lekarze dentyści posiadający prawo wykonywania zawodu na czas nieokreślony, którzy odbyli dodatkowe szkolenia i uzyskali certyfikaty w tym zakresie.
Ministerstwo podkreśla, że zawód lekarza jest zawodem regulowanym, a procedury medycyny estetyczno-naprawczej od lat stanowią element programów specjalizacyjnych w dermatologii i wenerologii oraz chirurgii plastycznej.
Medycyna estetyczno-naprawcza jako świadczenie zdrowotne
Resort jednoznacznie klasyfikuje procedury medycyny estetyczno-naprawczej jako świadczenia zdrowotne, co ma daleko idące konsekwencje prawne. Zabiegi te:
- wymagają przeprowadzenia badania podmiotowego i przedmiotowego,
- często wiążą się z diagnostyką dodatkową,
- wymagają oceny ryzyka związanego z podawaniem leków i wypełniaczy w drodze iniekcji,
- obligują do wykluczenia przeciwwskazań,
- wymagają prowadzenia dokumentacji medycznej,
- nakładają obowiązki w zakresie postępowania z odpadami medycznymi,
- oraz wymagają umiejętności leczenia powikłań, które mogą zagrażać zdrowiu lub życiu.
Ministerstwo wskazuje, że procedury te są obarczone dużym ryzykiem powikłań z potencjalnym zagrożeniem życia lub zdrowia.
Podstawa prawna: ustawy i rozporządzenia
W komunikacie szczegółowo przywołano podstawy prawne, które formalizują medycynę estetyczno-naprawczą. Kluczowe znaczenie mają:
- ustawa z 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty,
- rozporządzenie Ministra Zdrowia z 13 czerwca 2023 r. w sprawie umiejętności zawodowych lekarzy i lekarzy dentystów.
Zgodnie z nimi medycyna estetyczno-naprawcza (kod 028) została uznana za certyfikowaną umiejętność zawodową lekarzy. Tym samym procedury te mieszczą się w definicji świadczeń zdrowotnych, o których mowa w ustawie o działalności leczniczej.
Resort dodatkowo odwołuje się do definicji zdrowia przyjętej przez Światowa Organizacja Zdrowia, zgodnie z którą zdrowie to „stan całkowitego dobrostanu fizycznego, psychicznego i społecznego, a nie tylko brak choroby”.
Kto może wykonywać procedury medycyny estetyczno-naprawczej?
W praktyce pytanie „medycyna estetyczna – kto może wykonywać zabiegi” było przez lata przedmiotem sporów interpretacyjnych. Opublikowany komunikat Ministerstwa Zdrowia jednoznacznie rozstrzyga tę kwestię, wskazując, że procedury medycyny estetyczno-naprawczej są świadczeniami zdrowotnymi i mogą być wykonywane wyłącznie przez lekarzy posiadających odpowiednie uprawnienia oraz certyfikowane umiejętności zawodowe.
Kto nie ma prawa wykonywać tych procedur
Ministerstwo Zdrowia nie pozostawia wątpliwości: osoby nieposiadające kwalifikacji lekarza są nieuprawnione do wykonywania procedur medycyny estetyczno-naprawczej. Dotyczy to w szczególności:
- kosmetologów,
- kosmetyczek,
- przedstawicieli innych zawodów medycznych,
- oraz osób posiadających certyfikaty ze szkoleń lub kursów, które nie nadają uprawnień zawodowych.
Resort podkreśla, że certyfikaty uzyskane przez osoby nieuprawnione świadczą wyłącznie o odbyciu szkolenia, a nie o prawie do wykonywania procedur. Stanowisko to jest zgodne z wcześniejszymi opiniami resortu edukacji.
Zakres procedur objętych certyfikacją lekarską [Pełna lista]
W komunikacie szczegółowo wymieniono procedury, które mogą być wykonywane wyłącznie przez lekarzy w ramach certyfikowanej umiejętności zawodowej. Obejmują one:
a) zabiegi z użyciem toksyny botulinowej,
b) zabiegi z użyciem kwasu hialuronowego usieciowanego (wolumetria, liftingowanie, modelowanie),
c) zabiegi z użyciem kwasu polimlekowego,
d) zabiegi z użyciem hydroksyapatytu wapnia,
e) zabiegi z użyciem polikaprolaktonu,
f) mezoterapia z użyciem kwasu hialuronowego nieusieciowanego, aminokwasów, witamin, polinukleotydów, kolagenu, mikro- i makroelementów, peptydów, enzymów, koenzymu oraz leków w celu leczenia, odbudowy, rewitalizacji, profilaktyki przeciwstarzeniowej,
g) zabiegi z użyciem osocza bogatopłytkowego i fibryny,
h) urządzenia medyczne stosowane w medycynie estetyczno-naprawczej oparte na różnych technologiach posiadające certyfikaty medyczne zgodnie z rejestracją, w tym: lasery wysokoenergetyczne (lasery frakcyjne ablacyjne i nieablacyjne, CO2, Pico- i Nanosekundowe, Tulowy, KTP, pulsacyjny barwnikowy, Nd:YAG, Q-switch, Er:YAG, Er:glas, aleksandrytowy, diodowy, Excimer), IPL (również światło szerokopasmowe), radiofrekwencja mono- i bi-polarna, ultradźwięki, HI-FU, krioterapia, plazma, elektrochirurgia, karboksyterapia, lampa LED, fala uderzeniowa,
i) peelingi medyczne średniogłębokie i głębokie oparte na dopuszczonych substancjach chemicznych,
j) wszelkie procedury iniekcyjne związane z podaniem leków: hialuronidaza, glikokortykosteroidy, fosfatydylocholina,
k) procedury związane z medycyną naprawczą: zabiegi przywracające wygląd oraz przywracające funkcję po urazach, chorobach, operacjach w tym leczenie powikłań pozabiegowych i ich skutków,
l) procedury medyczne z użyciem nici medycznych, skleroterapia, lipotransfer-przeszczepianie autologicznej tkanki tłuszczowej, lipoliza iniekcyjna.
Jednocześnie wyraźnie zaznaczono, że zakres ten nie obejmuje mezoterapii mikroigłowej i zabiegów wykonywanych urządzeniami dopuszczonymi do użytku przez osoby inne niż lekarze.
Bezpieczeństwo pacjentów jako nadrzędny cel
Ministerstwo Zdrowia akcentuje, że celem tej wytycznej jest maksymalne bezpieczeństwo osób poddających się zabiegom. Procedura medycyny estetyczno-naprawczej powinna być wykonywana przez lekarza od początku do końca – łącznie z diagnostyką i leczeniem ewentualnych powikłań.
Resort zwraca również uwagę na odpowiedzialność producentów urządzeń medycznych, którzy w dokumentacji określają, kto może z nich korzystać. Jeżeli urządzenie jest zarejestrowane jako medyczne i nie wskazano innych użytkowników, powinno być obsługiwane wyłącznie przez lekarzy.
Stanowisko środowiska lekarskiego i znaczenie komunikatu MZ – podsumowanie
Na końcu warto podkreślić, że – jak zaznaczył wiceprezes Naczelna Izba Lekarska – komunikat Ministerstwo Zdrowia nie jest nowym przepisem prawa, lecz jasno sformułowaną wytyczną interpretacyjną, opartą na już obowiązujących ustawach i rozporządzeniach. W praktyce oznacza to, że resort zdrowia nie wprowadził nowej regulacji, ale po raz pierwszy w oficjalnym dokumencie jednoznacznie wskazał, kto ma prawo wykonywać zabiegi medycyny estetyczno-naprawczej, a kto jest z tych uprawnień wyłączony.
Samorząd lekarski podkreśla, że jest to pierwsze tak klarowne i publiczne stanowisko MZ, odpowiadające na postulaty środowiska lekarzy – w szczególności dermatologów, chirurgów plastycznych i lekarzy zajmujących się medycyną estetyczną – zgłaszane od wielu lat. Resort zdrowia potwierdził bowiem, że zgodnie z obowiązującym prawem procedury medycyny estetyczno-naprawczej mogą wykonywać wyłącznie:
- lekarze specjaliści dermatologii i wenerologii oraz chirurgii plastycznej,
- inni lekarze i lekarze dentyści posiadający prawo wykonywania zawodu na czas nieokreślony, pod warunkiem odbycia dodatkowych szkoleń i uzyskania certyfikowanych umiejętności zawodowych.
Jednocześnie Ministerstwo Zdrowia jednoznacznie wskazało, że uprawnień tych nie mają pracownicy innych zawodów medycznych, kosmetolodzy, kosmetyczki ani inne osoby, nawet jeśli posiadają certyfikaty ukończenia kursów czy szkoleń z zakresu procedur medycyny estetycznej. Takie certyfikaty nie nadają bowiem kompetencji zawodowych ani prawa do wykonywania świadczeń zdrowotnych.
W ocenie środowiska lekarskiego komunikat MZ ma istotne znaczenie praktyczne: porządkuje rynek, wzmacnia bezpieczeństwo pacjentów i ogranicza ryzyko wykonywania inwazyjnych procedur przez osoby bez przygotowania medycznego. Choć dokument nie ma rangi ustawy, stanowi silny punkt odniesienia dla organów nadzoru, sądów oraz pacjentów, jednoznacznie wyznaczając granice pomiędzy świadczeniem zdrowotnym, a usługą kosmetyczną.
Główne wnioski
- Medycyna estetyczno-naprawcza została formalnie uznana za świadczenie zdrowotne i podlega takim samym zasadom jak inne procedury medyczne.
- Zabiegi mogą wykonywać wyłącznie lekarze i lekarze dentyści posiadający prawo wykonywania zawodu oraz certyfikowane umiejętności zawodowe.
- Kosmetolodzy, kosmetyczki i inne osoby niemające uprawnień lekarskich nie mogą wykonywać tych procedur, nawet jeśli ukończyły kursy lub szkolenia.
- Stanowisko Ministerstwa Zdrowia kończy wieloletni spór interpretacyjny i jasno wyznacza granicę między medycyną estetyczną a usługami kosmetologicznymi.
Źródło:
- https://www.gov.pl/web/zdrowie/komunikat-w-sprawie-wykonywania-procedur-medycyny-estetyczno-naprawczej
