U kobiet z chorobą Parkinsona częściej niż u mężczyzn występują złogi amyloidu charakterystyczne dla choroby Alzheimera. Tak wynika z badania obejmującego 230 przypadków sekcji zwłok osób z chorobą Parkinsona. Różnice były szczególnie widoczne u kobiet z otępieniem związanym z Parkinsonem. Wyniki opublikowano w „Journal of Parkinson’s Disease”.
Z tego artykułu dowiesz się…
- Dlaczego u kobiet z chorobą Parkinsona częściej występują zmiany amyloidowe charakterystyczne dla choroby Alzheimera.
- Jakie różnice między kobietami i mężczyznami wykazano w badaniu neuropatologicznym obejmującym 230 osób z chorobą Parkinsona.
- Czym jest patologia mieszana i jakie znaczenie może mieć współwystępowanie zmian typowych dla Parkinsona i Alzheimera.
- Czy leki przeciwamyloidowe stosowane w chorobie Alzheimera mogą w przyszłości znaleźć zastosowanie u pacjentów z otępieniem związanym z Parkinsonem.
Choroba Parkinsona i Alzheimera. Naukowcy odkryli różnice między płciami
Choroba Parkinsona i choroba Alzheimera to schorzenia neurodegeneracyjne, których zmiany patologiczne mogą współwystępować w mózgu jednego pacjenta. Naukowcy coraz częściej analizują, w jaki sposób nakładanie się tych procesów wpływa na przebieg choroby i funkcje poznawcze.
Badacze z Mayo Clinic przeanalizowali 230 przypadków pośmiertnego badania mózgów osób z chorobą Parkinsona, wykorzystując dane z Arizona Study of Aging and Neurodegenerative Disorders (AZSAND) oraz Brain and Body Donation Program (BBDP). U kobiet częściej stwierdzano patologię amyloidową związaną z chorobą Alzheimera, szczególnie w przypadku współistniejącego otępienia.
Więcej amyloidu u kobiet, ale bez różnic w patologii tau
Amyloid beta może odkładać się w mózgu w postaci blaszek, które stanowią jedną z charakterystycznych cech neuropatologicznych choroby Alzheimera. Analiza wykazała, że kobiety z chorobą Parkinsona częściej miały takie zmiany niż mężczyźni. Jednocześnie nie stwierdzono istotnych różnic między płciami w zakresie patologii białka tau ani stopnia zaburzeń poznawczych.
Oznacza to, że większe nasilenie zmian amyloidowych nie przekładało się w tej analizie na wyraźne różnice w funkcjonowaniu poznawczym kobiet i mężczyzn. Wyniki potwierdzają również znaczenie tzw. patologii mieszanej, czyli współwystępowania zmian charakterystycznych dla kilku chorób neurodegeneracyjnych.
Czy leki przeciwamyloidowe pomogą pacjentom z Parkinsonem?
Odkrycie może mieć znaczenie dla przyszłych badań nad leczeniem otępienia w chorobie Parkinsona. Obecnie dostępne są terapie przeciwamyloidowe zatwierdzone dla wybranych pacjentów z chorobą Alzheimera. Naukowcy sugerują, że warto zbadać ich potencjalne zastosowanie również u osób z chorobą Parkinsona, otępieniem i potwierdzonymi złogami amyloidu.
Nie oznacza to jednak, że skuteczność takich leków w otępieniu związanym z Parkinsonem została udowodniona. Konieczne będą odrębne badania kliniczne oceniające zarówno korzyści, jak i bezpieczeństwo leczenia.
Główne wnioski
- U kobiet z chorobą Parkinsona częściej niż u mężczyzn występują zmiany amyloidowe charakterystyczne dla choroby Alzheimera. Zależność była szczególnie widoczna u kobiet z otępieniem związanym z chorobą Parkinsona.
- Naukowcy przeanalizowali 230 przypadków sekcji zwłok osób z chorobą Parkinsona. Badanie wykorzystało dane z Arizona Study of Aging and Neurodegenerative Disorders (AZSAND) oraz Brain and Body Donation Program (BBDP).
- Nie stwierdzono różnic między kobietami i mężczyznami w zakresie patologii białka tau ani stopnia zaburzeń poznawczych. Wyniki wskazują, że współwystępowanie zmian charakterystycznych dla różnych chorób neurodegeneracyjnych może różnić się w zależności od płci.
- Odkrycie może otworzyć nowe kierunki badań nad leczeniem otępienia w chorobie Parkinsona. Naukowcy sugerują sprawdzenie, czy leki przeciwamyloidowe stosowane w chorobie Alzheimera mogłyby przynieść korzyści wybranym pacjentom z Parkinsonem, jednak ich skuteczność w tej grupie nie została dotychczas potwierdzona.
Źródło:
- https://journals.sagepub.com/doi/10.1177/1877718X261470295
