Krajowa Sieć Kardiologiczna (KSK) to projekt, który ma zmienić system opieki nad pacjentami z chorobami układu krążenia. Nowa struktura organizacyjna, jednolite standardy leczenia oraz elektroniczna karta pacjenta mają zapewnić skuteczniejszą diagnostykę, lepszą koordynację leczenia i równy dostęp do specjalistycznej opieki w całym kraju. Już we wtorek, 25 lutego, rząd zajmie się projektem ustawy wprowadzającej KSK. Co oznaczają te zmiany dla pacjentów i jak ma wyglądać nowy model opieki kardiologicznej?
Nowa struktura opieki kardiologicznej w Polsce
Choroby układu krążenia od lat stanowią główną przyczynę zgonów w Polsce. Brak koordynacji, długie kolejki do specjalistów oraz rozproszenie systemu leczenia to wyzwania, z którymi mierzą się pacjenci i lekarze. Aby temu zaradzić, powstała koncepcja Krajowej Sieci Kardiologicznej (KSK) – struktury mającej zapewnić pacjentom szybki dostęp do diagnostyki, leczenia i rehabilitacji kardiologicznej w ramach jednolitego, skoordynowanego systemu.
We wtorek, 25 lutego, projektem ustawy o KSK zajmie się rząd. Prace nad rozwiązaniem trwają od dłuższego czasu – pierwotny projekt ustawy trafił do konsultacji pod koniec października ubiegłego roku. Nowy model organizacji kardiologii w Polsce wzorowany jest na Krajowej Sieci Onkologicznej i ma uporządkować dostęp do leczenia, wprowadzając trzy poziomy zabezpieczenia medycznego.
Trzy poziomy opieki kardiologicznej – od diagnostyki po zaawansowane leczenie
W ramach Krajowej Sieci Kardiologicznej pacjenci będą objęci systemem koordynowanej opieki na trzech poziomach zabezpieczenia.
- Ośrodki kardiologiczne I poziomu (OK I) – będą odpowiadać za podstawową diagnostykę i leczenie pacjentów. Trafią tu zarówno poradnie kardiologiczne, jak i szpitale wieloprofilowe.
- Ośrodki kardiologiczne II poziomu (OK II) – zapewnią bardziej kompleksową diagnostykę i leczenie kardiologiczne. Będą one realizować badania w poradniach kardiologicznych i oddziałach szpitalnych o profilu kardiologicznym.
- Ośrodki kardiologiczne III poziomu (OK III) – będą stanowiły najwyższy poziom zabezpieczenia. To właśnie w tych ośrodkach pacjenci będą mogli korzystać z pełnej diagnostyki, leczenia szpitalnego, kardiochirurgii, intensywnej terapii oraz rehabilitacji kardiologicznej.
Nowy model organizacji oznacza, że pacjent nie pozostaje na najwyższym poziomie opieki, jeśli jego stan tego nie wymaga. Jak tłumaczy prof. Marek Gierlotka, prezes elekt Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego:
To jest bardzo ważne, żeby wprowadzić nakładkę na system, bo tak trzeba traktować sieć kardiologiczną, która w pewien sposób porządkuje system dla pacjenta. Powoduje, że pacjent ma szybszą możliwość pójść na wyższy poziom opieki, ale również nie zostaje tam na stałe – gdy jego problem jest tam załatwiony, pacjent jest odsyłany na niższy poziom.
Obecnie jednym z problemów systemu kardiologicznego w Polsce jest brak koordynacji, co prowadzi do przepełnienia szpitali wyższego poziomu. Reforma ma poprawić przepływ pacjentów i umożliwić szybkie reagowanie na pilne przypadki.
Krajowa Sieć Kardiologiczna – odpowiedź na rosnące potrzeby pacjentów
Statystyki pokazują, że choroby serca i układu krążenia są główną przyczyną śmiertelności w Polsce. W 2021 roku z tego powodu zmarło ponad 180,7 tys. osób. Problem nasila się wraz ze starzeniem się społeczeństwa i brakiem jednolitego systemu opieki.
Projekt ustawy o KSK ma na celu poprawę dostępności do leczenia poprzez:
- zapewnienie każdemu pacjentowi tego samego standardu diagnostyki i terapii,
- koordynację całego procesu leczenia,
- możliwość monitorowania jakości świadczeń.
Nowością będzie także wprowadzenie elektronicznej karty opieki kardiologicznej (e-KOK), która umożliwi lekarzom wgląd w historię leczenia pacjenta. Karta będzie wystawiana przez lekarza rodzinnego, specjalistę lub w szpitalu i pozwoli uniknąć niepotrzebnego powielania badań.
Prof. Marek Gierlotka podkreśla:
Bardzo się cieszę, że są prowadzone prace nad stworzeniem elektronicznej karty opieki kardiologicznej, gdzie my będziemy mieli zgromadzone pewne informacje, które idą za pacjentem. To ważne, bo nie będzie powtarzania badań i rzeczy, które się zagubią w systemie.
Wyniki pilotażu KSK – pierwsze doświadczenia
Projekt Krajowej Sieci Kardiologicznej opiera się na pilotażu, który rozpoczął się w listopadzie 2021 roku. W pierwszej fazie obejmował województwo mazowieckie, a później rozszerzono go na kolejne regiony, m.in. dolnośląskie, małopolskie i wielkopolskie.
Jak pokazały badania Narodowego Funduszu Zdrowia, wyniki pilotażu są obiecujące, ale wskazują również na wyzwania:
- 33% pacjentów czekało na wizytę u specjalisty krócej niż 30 dni,
- 18% otrzymało hospitalizację w ciągu miesiąca,
- 53% pacjentów było zadowolonych z opieki w poradniach kardiologicznych,
- 24% oceniło pobyt w szpitalu pozytywnie.
Jednym z głównych problemów zgłaszanych przez pacjentów było zbyt długie oczekiwanie na konsultacje i hospitalizacje. W niektórych regionach pilotaż wydłużył czas oczekiwania na leczenie poza siecią.
Monitoring jakości i finansowanie Krajowej Sieci Kardiologicznej
Utworzenie KSK oznacza także wprowadzenie nowych mechanizmów monitorowania jakości leczenia. Narodowy Fundusz Zdrowia we współpracy z Narodowym Instytutem Kardiologii będzie co dwa lata weryfikował wskaźniki efektywności i jakości usług.
Minister zdrowia określi minimalne i docelowe wartości tych wskaźników. Jeśli placówka nie spełni wymogów, zostanie zobowiązana do wdrożenia planu naprawczego, a w skrajnych przypadkach – wykluczona z KSK.
Finansowanie świadczeń w ramach sieci będzie realizowane przez NFZ, a rozliczenia odbędą się na podstawie współczynników jakości. Dodatkowo, Narodowemu Instytutowi Kardiologii zostanie przyznany ryczałt na koordynację sieci.
Kiedy wejdą w życie zmiany?
Zgodnie z projektem, obowiązek prowadzenia opieki kardiologicznej w ramach KSK z wykorzystaniem elektronicznej karty e-KOK wejdzie w życie 1 stycznia 2028 roku. Ostateczne decyzje o kształcie ustawy zapadną po wtorkowym posiedzeniu rządu.
Krajowa Sieć Kardiologiczna to projekt, który może zrewolucjonizować opiekę nad pacjentami z chorobami serca. Trójpoziomowy model opieki, elektroniczna karta pacjenta i system monitorowania jakości mają usprawnić diagnostykę i leczenie. Kluczową kwestią pozostaje jednak realizacja reformy w sposób, który rzeczywiście poprawi dostępność do świadczeń dla pacjentów w całej Polsce.
Źródło:
- Rynek Zdrowia
