Zaawansowana niewydolność serca często współwystępuje z zaburzeniami przewodzenia impulsów elektrycznych w mięśniu sercowym, co dodatkowo pogarsza jego zdolność do efektywnego pompowania krwi. W takich przypadkach coraz większą rolę odgrywają nowoczesne metody elektroterapii, które pozwalają przywrócić bardziej fizjologiczną synchronizację pracy komór. Jedną z najnowszych technologii jest stymulacja obszaru lewej odnogi pęczka Hisa (LBBAP) realizowana za pomocą zaawansowanego kardiowertera-defibrylatora z funkcją resynchronizacji. Jedna z pierwszych w Polsce implantacji takiego urządzenia została przeprowadzona w Warszawie przez zespół z I Katedry i Kliniki Kardiologii, otwierając nowe możliwości leczenia pacjentów z ciężką niewydolnością serca.
Z tego artykułu dowiesz się…
- Czym jest nowoczesna metoda stymulacji lewej odnogi pęczka Hisa (LBBAP) stosowana w leczeniu niewydolności serca
- Jakie korzyści dla pacjentów przynosi nowej generacji kardiowerter-defibrylator z funkcją resynchronizacji pracy serca
- Dlaczego fizjologiczna stymulacja układu bodźcoprzewodzącego może poprawiać efektywność terapii
- Jakie możliwości daje zdalne monitorowanie pracy serca u pacjentów z implantowanymi urządzeniami
Przełom w leczeniu niewydolności serca
Zaawansowana niewydolność serca pozostaje jednym z najpoważniejszych wyzwań współczesnej kardiologii. Chorobie tej często towarzyszą zaburzenia przewodzenia impulsów elektrycznych w sercu, które prowadzą do nieprawidłowej synchronizacji skurczów mięśnia sercowego i dalszego pogorszenia jego wydolności.
W odpowiedzi na te problemy zespół z I Katedry i Kliniki Kardiologii przeprowadził jedną z pierwszych w Polsce implantacji nowoczesnego kardiowertera-defibrylatora wyposażonego w funkcję resynchronizacji pracy serca. Urządzenie umożliwia fizjologiczną stymulację układu bodźcoprzewodzącego, czyli sieci komórek mięśniowych odpowiedzialnych za generowanie i przewodzenie impulsów elektrycznych koordynujących pracę serca.
Zabieg wykonano u 70-letniego pacjenta z ciężką niewydolnością serca o podłożu niedokrwiennym. W przebiegu choroby wystąpiło u niego również zaburzenie przewodzenia impulsów elektrycznych w postaci bloku lewej odnogi pęczka Hisa. Procedurę przeprowadził zespół w składzie: dr med. Marcin Michalak, dr hab. Łukasz Januszkiewicz wraz z personelem asystującym: mgr Dorotą Świątek, mgr Oleksandrą Solohub, mgr Katarzyną Zawiłą i mgr Zuzanną Sawicką.
Czym jest stymulacja lewej odnogi pęczka Hisa (LBBAP)
Jednym z kluczowych elementów nowej terapii jest zastosowanie metody left bundle branch area pacing (LBBAP), czyli stymulacji obszaru lewej odnogi pęczka Hisa. Technika ta umożliwia bardziej fizjologiczną aktywację układu przewodzącego serca w porównaniu z tradycyjnymi metodami stymulacji.
W klasycznej terapii resynchronizującej wykorzystuje się elektrody stymulujące komory serca w sposób pośredni. W przypadku LBBAP impuls elektryczny jest przekazywany bezpośrednio do elementów naturalnego układu przewodzącego. Dzięki temu możliwe jest odtworzenie bardziej naturalnej sekwencji pobudzeń mięśnia sercowego. Taki sposób stymulacji sprzyja lepszej synchronizacji skurczów komór, co w konsekwencji może poprawiać efektywność pompowania krwi przez serce i zmniejszać objawy niewydolności.
Nowoczesny kardiowerter-defibrylator – jak działa
Wszczepione urządzenie należy do najnowszej generacji układów stosowanych w elektroterapii serca. Oprócz funkcji resynchronizacji oferuje ono szeroki zestaw technologii wspierających stabilizację rytmu serca oraz zwiększających bezpieczeństwo pacjenta. Do najważniejszych funkcji należą:
- automatyczna adaptacja częstości stymulacji do poziomu aktywności pacjenta, dzięki czemu organizm otrzymuje odpowiednie wsparcie zarówno w spoczynku, jak i podczas wysiłku
- zaawansowane terapie przedsionkowe, które pomagają stabilizować rytm serca
- algorytmy wykrywania groźnych arytmii komorowych, pozwalające na szybkie wdrożenie odpowiedniej terapii
- możliwość zastosowania terapii nisko- lub wysokoenergetycznej, zależnie od charakteru wykrytego zaburzenia rytmu
Dodatkowym atutem jest szeroki zakres funkcji zdalnego monitorowania, który umożliwia bieżącą kontrolę pracy urządzenia oraz szybszą reakcję na ewentualne pogorszenie stanu zdrowia pacjenta. Istotną zaletą nowej generacji systemów jest również kompatybilność z badaniami obrazowymi – pacjent z implantowanym urządzeniem może być poddawany diagnostyce z wykorzystaniem rezonansu magnetycznego.
Innowacyjne podejście w elektroterapii serca
Klinika kierowana przez prof. Marcina Grabowskiego od wielu lat uczestniczy we wdrażaniu nowoczesnych technologii w kardiologii interwencyjnej i elektroterapii.
Cieszymy się, że jako jedni z pierwszych w Polsce i Europie możemy dostarczać naszym pacjentom najnowocześniejsze i najskuteczniejsze terapie – podkreślił po zabiegu dr Michalak. – Wykorzystanie pobudzania lewej odnogi pęczka Hisa w terapii resynchronizującej jest coraz popularniejszym rozwiązaniem, a najnowsze urządzenia do elektroterapii serca pozwalają pełniej korzystać z dobrodziejstw tej formy stymulacji.
Placówka dysponuje nowoczesną infrastrukturą umożliwiającą wykonywanie najbardziej zaawansowanych zabiegów przezskórnych, w tym procedur wymagających wysokiej precyzji elektroanatomicznej.
Główne wnioski
- W Polsce wykonano jedną z pierwszych implantacji nowoczesnego kardiowertera-defibrylatora z funkcją resynchronizacji, przeznaczonego do leczenia zaawansowanej niewydolności serca z zaburzeniami przewodzenia, w tym blokiem lewej odnogi pęczka Hisa.
- Zastosowana technika stymulacji obszaru lewej odnogi pęczka Hisa (LBBAP) pozwala na bardziej fizjologiczną aktywację układu bodźcoprzewodzącego i lepszą synchronizację skurczów komór serca.
- Nowej generacji urządzenie oferuje zaawansowane funkcje terapeutyczne, m.in. automatyczne dopasowanie częstości stymulacji do aktywności pacjenta, wykrywanie groźnych arytmii komorowych oraz możliwość zastosowania terapii nisko- lub wysokoenergetycznej.
- Implantowany system umożliwia zdalne monitorowanie pracy serca oraz wykonywanie badań rezonansu magnetycznego, co zwiększa bezpieczeństwo pacjentów i usprawnia długoterminową kontrolę leczenia.
Źródło:
- Warszawski Uniwersytet Medyczny
