Ministerstwo Zdrowia jednoznacznie rozstrzyga wieloletni spór dotyczący wykonywania zabiegów z zakresu medycyny estetycznej. W opublikowanym 23 stycznia 2026 r. komunikacie resort potwierdza, że procedury medycyny estetyczno-naprawczej (wcześniejsza nazwa: medycyna estetyczna) są świadczeniami zdrowotnymi i – zgodnie z obowiązującym prawem – mogą być wykonywane wyłącznie przez lekarzy. Stanowisko to ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa pacjentów, praktyki klinicznej oraz rynku usług estetycznych w Polsce.
Z tego artykułu dowiesz się…
- Kto zgodnie z prawem może wykonywać zabiegi medycyny estetycznej i dlaczego są one traktowane jako świadczenia zdrowotne,
- Jakie przepisy jednoznacznie regulują medycynę estetyczno-naprawczą i jakie zawody zostały z tych uprawnień wyłączone,
- Jakie procedury podlegają certyfikacji lekarskiej oraz jakie kompetencje są wymagane do ich wykonywania,
- Dlaczego Ministerstwo Zdrowia uznało bezpieczeństwo pacjentów za nadrzędny argument w tej regulacji.
Stanowisko Ministerstwa Zdrowia: procedury tylko dla lekarzy
W komunikacie podpisanym przez podsekretarz stanu Ministerstwo Zdrowia Katarzynę Kęcką resort wyraźnie wskazuje, że uprawnienia do wykonywania procedur medycyny estetyczno-naprawczej posiadają wyłącznie:
- lekarze specjaliści dermatologii i wenerologii oraz chirurgii plastycznej,
- inni lekarze oraz lekarze dentyści posiadający prawo wykonywania zawodu na czas nieokreślony, którzy odbyli dodatkowe szkolenia i uzyskali certyfikaty w tym zakresie.
Ministerstwo podkreśla, że zawód lekarza jest zawodem regulowanym, a procedury medycyny estetyczno-naprawczej od lat stanowią element programów specjalizacyjnych w dermatologii i wenerologii oraz chirurgii plastycznej.
Medycyna estetyczno-naprawcza jako świadczenie zdrowotne
Resort jednoznacznie klasyfikuje procedury medycyny estetyczno-naprawczej jako świadczenia zdrowotne, co ma daleko idące konsekwencje prawne. Zabiegi te:
- wymagają przeprowadzenia badania podmiotowego i przedmiotowego,
- często wiążą się z diagnostyką dodatkową,
- wymagają oceny ryzyka związanego z podawaniem leków i wypełniaczy w drodze iniekcji,
- obligują do wykluczenia przeciwwskazań,
- wymagają prowadzenia dokumentacji medycznej,
- nakładają obowiązki w zakresie postępowania z odpadami medycznymi,
- oraz wymagają umiejętności leczenia powikłań, które mogą zagrażać zdrowiu lub życiu.
Ministerstwo wskazuje, że procedury te są obarczone dużym ryzykiem powikłań, dlatego podlegają ścisłej regulacji.
Podstawa prawna: ustawy i rozporządzenia
W komunikacie szczegółowo przywołano podstawy prawne, które formalizują medycynę estetyczno-naprawczą. Kluczowe znaczenie mają:
- ustawa z 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty,
- rozporządzenie Ministra Zdrowia z 13 czerwca 2023 r. w sprawie umiejętności zawodowych lekarzy i lekarzy dentystów.
Zgodnie z nimi medycyna estetyczno-naprawcza została uznana za certyfikowaną umiejętność zawodową lekarzy. Tym samym procedury te mieszczą się w definicji świadczeń zdrowotnych, o których mowa w ustawie o działalności leczniczej.
Resort dodatkowo odwołuje się do definicji zdrowia przyjętej przez Światowa Organizacja Zdrowia, zgodnie z którą zdrowie to „stan całkowitego dobrostanu fizycznego, psychicznego i społecznego, a nie tylko brak choroby”.
Kto może wykonywać procedury medycyny estetyczno-naprawczej?
W praktyce pytanie „medycyna estetyczna – kto może wykonywać zabiegi” było przez lata przedmiotem sporów interpretacyjnych. Opublikowany komunikat Ministerstwa Zdrowia jednoznacznie rozstrzyga tę kwestię, wskazując, że procedury medycyny estetyczno-naprawczej są świadczeniami zdrowotnymi i mogą być wykonywane wyłącznie przez lekarzy posiadających odpowiednie uprawnienia oraz certyfikowane umiejętności zawodowe.
Kto nie ma prawa wykonywać tych procedur
Ministerstwo Zdrowia nie pozostawia wątpliwości: osoby nieposiadające kwalifikacji lekarza są nieuprawnione do wykonywania procedur medycyny estetyczno-naprawczej. Dotyczy to w szczególności:
- kosmetologów,
- kosmetyczek,
- przedstawicieli innych zawodów medycznych,
- oraz osób posiadających certyfikaty ze szkoleń lub kursów, które nie nadają uprawnień zawodowych.
Resort podkreśla, że certyfikaty uzyskane przez osoby nieuprawnione świadczą wyłącznie o odbyciu szkolenia, a nie o prawie do wykonywania procedur. Stanowisko to jest zgodne z wcześniejszymi opiniami resortu edukacji.
Zakres procedur objętych certyfikacją lekarską
W komunikacie szczegółowo wymieniono procedury, które mogą być wykonywane wyłącznie przez lekarzy w ramach certyfikowanej umiejętności zawodowej. Obejmują one m.in.:
- zabiegi z użyciem toksyny botulinowej,
- zabiegi z użyciem kwasu hialuronowego usieciowanego i nieusieciowanego,
- wolumetrię, liftingowanie i modelowanie,
- zabiegi z użyciem kwasu polimlekowego, hydroksyapatytu wapnia, polikaprolaktonu,
- mezoterapię z użyciem leków i substancji aktywnych,
- zabiegi z wykorzystaniem osocza bogatopłytkowego i fibryny,
- procedury z użyciem zaawansowanych urządzeń medycznych (m.in. lasery wysokoenergetyczne, IPL, radiofrekwencja, ultradźwięki, HIFU),
- procedury naprawcze, leczenie powikłań pozabiegowych,
- lipotransfer, lipolizę iniekcyjną oraz skleroterapię.
Jednocześnie wyraźnie zaznaczono, że zakres ten nie obejmuje m.in. mezoterapii mikroigłowej i zabiegów wykonywanych urządzeniami dopuszczonymi do użytku przez osoby inne niż lekarze.
Bezpieczeństwo pacjentów jako nadrzędny cel
Ministerstwo Zdrowia akcentuje, że celem regulacji jest maksymalne bezpieczeństwo osób poddających się zabiegom. Procedura medycyny estetyczno-naprawczej powinna być wykonywana przez lekarza od początku do końca – łącznie z diagnostyką i leczeniem ewentualnych powikłań.
Resort zwraca również uwagę na odpowiedzialność producentów urządzeń medycznych, którzy w dokumentacji określają, kto może z nich korzystać. Jeżeli urządzenie jest zarejestrowane jako medyczne i nie wskazano innych użytkowników, powinno być obsługiwane wyłącznie przez lekarzy.
Opublikowany komunikat Ministerstwa Zdrowia w sposób jednoznaczny kończy spór wokół granic medycyny estetycznej w Polsce. Procedury medycyny estetyczno-naprawczej zostały formalnie i definitywnie uznane za świadczenia zdrowotne, zastrzeżone wyłącznie dla lekarzy. Decyzja ta wzmacnia bezpieczeństwo pacjentów, porządkuje rynek oraz potwierdza, że zabiegi ingerujące w zdrowie nie mogą być traktowane jak usługi z branży beauty.
Główne wnioski
- Medycyna estetyczno-naprawcza została formalnie uznana za świadczenie zdrowotne i podlega takim samym zasadom jak inne procedury medyczne.
- Zabiegi mogą wykonywać wyłącznie lekarze i lekarze dentyści posiadający prawo wykonywania zawodu oraz certyfikowane umiejętności zawodowe.
- Kosmetolodzy, kosmetyczki i inne osoby niemające uprawnień lekarskich nie mogą wykonywać tych procedur, nawet jeśli ukończyły kursy lub szkolenia.
- Stanowisko Ministerstwa Zdrowia kończy wieloletni spór interpretacyjny i jasno wyznacza granicę między medycyną estetyczną a usługami kosmetologicznymi.
Źródło:
- https://www.gov.pl/web/zdrowie/komunikat-w-sprawie-wykonywania-procedur-medycyny-estetyczno-naprawczej
