Stanowisko Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego dotyczące interpretacji badań TK i MR serca wywołało szybką reakcję środowiska radiologów. Polskie Lekarskie Towarzystwo Radiologiczne opublikowało własne stanowisko, w którym sprzeciwia się redefinicji kompetencji w diagnostyce obrazowej serca. Radiolodzy podkreślają, że poprawa dostępności badań nie powinna oznaczać przesuwania odpowiedzialności za ich opisywanie do innych specjalizacji.
Z tego artykułu dowiesz się…
- Jakie argumenty przedstawia PLTR w odpowiedzi na postulaty PTK dotyczące TK i MR serca.
- Dlaczego radiolodzy sprzeciwiają się przesuwaniu kompetencji opisywania badań obrazowych.
- Jakie dane europejskie pokazują, kto w praktyce opisuje TK i MR serca.
- Na czym – zdaniem radiologów – powinien opierać się model współpracy z kardiologami.
Rola diagnostyki obrazowej w decyzjach klinicznych
W opublikowanym stanowisku PLTR przypomina, że tomografia komputerowa i rezonans magnetyczny serca mają bezpośredni wpływ na decyzje terapeutyczne, kwalifikację do leczenia inwazyjnego oraz dalsze prowadzenie pacjentów. Towarzystwo zaznacza, że poprawa dostępności badań i skracanie kolejek jest celem wspólnym, ale jego realizacja powinna opierać się na wzmocnieniu, a nie zastępowaniu kompetencji radiologów.
PLTR popiera działania ukierunkowane na poprawę dostępności badań i skrócenie opóźnień diagnostycznych. Jednocześnie podkreślamy, że osiągnięcie tych celów wymaga wzmocnienia a nie redefinicji centralnej roli lekarza radiologa w interpretacji badań obrazowych, przy jednoczesnym rozwijaniu ustrukturyzowanej współpracy z kardiologami – czytamy w stanowisku.
Europejskie standardy i dane liczbowe
PLTR wskazuje, że diagnostyka obrazowa serca stanowi integralną część szkolenia specjalizacyjnego w radiologii i diagnostyce obrazowej, zgodnie z europejskim systemem kształcenia. Dane European Society of Cardiovascular Radiology pokazują, że w Europie radiolodzy samodzielnie opisują około 76% badań TK serca oraz 71% badań MR serca. W ocenie Towarzystwa są to argumenty przemawiające za utrzymaniem obecnego modelu odpowiedzialności zawodowej.
Interdyscyplinarność zamiast kumulowania kompetencji
Radiolodzy podkreślają, że optymalny model opieki nad pacjentem opiera się na ścisłej współpracy interdyscyplinarnej. Wymiana informacji między radiologiem a kardiologiem pozwala na obiektywną ocenę stanu pacjenta i uzyskanie niezależnej opinii diagnostycznej.
Kumulowanie diagnostyki obrazowej, interpretacji wyników i decyzji terapeutycznych w ramach jednej specjalizacji niesie ryzyko zawężenia perspektywy diagnostycznej i nie sprzyja bezpieczeństwu pacjentów – czytamy dalej w dokumencie.
Dostępność badań oraz odpowiedzialność radiologa
W stanowisku odniesiono się także do argumentów o długim czasie oczekiwania na opisy badań. PLTR wskazuje, że w ostatnich latach środowisko radiologiczne podjęło konkretne działania systemowe, w tym zwiększenie liczby miejsc specjalizacyjnych oraz wydłużenie szkolenia w obszarze diagnostyki sercowo-naczyniowej. Według Towarzystwa pojedyncze doświadczenia nie oddają skali zaangażowania radiologów ani rzeczywistych uwarunkowań systemowych, takich jak dostępność sprzętu i wymagania techniczne.
Radiolodzy przypominają, że ich rola nie ogranicza się do interpretacji obrazów. Obejmuje także odpowiedzialność za jakość techniczną badania, właściwe przygotowanie pacjenta, optymalizację protokołów oraz kompleksową ocenę danych.
W szczególności w przypadku badań MR serca doświadczenie zespołu wykonującego i opisującego badanie ma kluczowe znaczenie ze względu na charakterystyczne artefakty i złożoność techniki – napisano.
Znaczenie skierowania i oceny pozasercowej
PLTR wskazuje na wagę prawidłowej kwalifikacji do badania i kompletnego skierowania zawierającego kluczowe informacje kliniczne. Taka praktyka ogranicza niejednoznaczne rozpoznania różnicowe i zwiększa wartość diagnostyczną badania. Radiolodzy podkreślają również, że dzięki szerokiemu przygotowaniu obrazowemu identyfikują istotne patologie pozasercowe – w płucach, naczyniach i innych narządach – co ma znaczenie dla dalszego leczenia i rokowania.
Systemowe pomijanie tej oceny byłoby sprzeczne z zasadą maksymalnego wykorzystania potencjału diagnostyki obrazowej dla dobra chorego – czytamy.
Odpowiedź na postulaty PTK
Stanowisko PLTR jest bezpośrednią odpowiedzią na wcześniejsze postulaty Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego dotyczące uporządkowania zasad interpretacji badań obrazowych i wprowadzenia certyfikacji dla kardiologów. Radiolodzy wskazują, że przesuwanie kompetencji do innych specjalizacji nie rozwiąże problemów organizacyjnych i może ograniczyć dostępność procedur wykonywanych przez te specjalizacje, bez realnej poprawy dostępności badań TK i MR serca.
Polskie Lekarskie Towarzystwo Radiologiczne pozostaje otwarte na dialog z innymi środowiskami medycznymi oraz instytucjami odpowiedzialnymi za system ochrony zdrowia. W naszej ocenie dalsze rozmowy powinny prowadzić do wypracowania modelu rzeczywistej współpracy interdyscyplinarnej, zgodnego z praktyką europejską i skoncentrowanego na dobru pacjenta – podsumowano na końcu.
Główne wnioski
- PLTR sprzeciwia się redefinicji kompetencji w zakresie opisywania badań TK i MR serca i wskazuje, że nie rozwiąże to problemów organizacyjnych systemu.
- Radiolodzy są formalnie przygotowani do opisywania badań serca – w Europie samodzielnie opisują ok. 76% badań TK serca i 71% badań MR serca.
- Dostępność badań zależy od sprzętu i wyszkolenia personelu, a nie od przesuwania odpowiedzialności między specjalizacjami.
- Optymalnym rozwiązaniem jest współpraca interdyscyplinarna, a nie kumulowanie diagnostyki i decyzji terapeutycznych w jednej specjalizacji.
Źródło:
- PLTR / oprac. TK
