Strona głównaBadaniaJeden z najstarszych leków na nadciśnienie hydralazyna blokuje wzrost glejaka

Jeden z najstarszych leków na nadciśnienie hydralazyna blokuje wzrost glejaka

Aktualizacja 18-11-2025 07:55

Hydralazyna, jeden z najstarszych i najczęściej stosowanych leków na nadciśnienie tętnicze oraz terapię stanu przedrzucawkowego, jest obecna w medycynie od ponad 70 lat. Przez dekady skutecznie ratowała zdrowie i życie pacjentów, mimo że jej dokładny mechanizm działania pozostawał nieznany. Teraz zespół badaczy z Uniwersytetu Pensylwanii wyjaśnił, jak lek działa na poziomie molekularnym, odkrywając przy tym jego dodatkowe, zaskakujące właściwości. Okazuje się, że hydralazyna może również hamować wzrost agresywnych guzów mózgu, w tym glejaka wielopostaciowego – jednego z najtrudniejszych do leczenia nowotworów. To odkrycie, opublikowane w „Science Advances”, otwiera zupełnie nowe możliwości terapeutyczne i pokazuje, jak stare, sprawdzone leki mogą skrywać potencjał daleko wykraczający poza pierwotne wskazania.

Z tego artykułu dowiesz się…

  • Jak hydralazyna działa na poziomie molekularnym i dlaczego jej mechanizm pozostawał nieznany przez 70 lat.
  • W jaki sposób lek na nadciśnienie może hamować wzrost agresywnych guzów mózgu.
  • Jaką rolę odgrywa enzym ADO i dlaczego jego blokowanie może być kluczowe w terapii glejaków.
  • Jakie nowe możliwości terapeutyczne otwierają się dzięki odkryciom zespołu z Uniwersytetu Pensylwanii.

Hydralazyna – lek stosowany od 70 lat, którego mechanizm nadal był tajemnicą

Hydralazyna należy do pierwszej generacji leków rozszerzających naczynia krwionośne i od dziesięcioleci stanowi podstawę terapii zagrażającego życiu nadciśnienia, szczególnie u kobiet w ciąży. Jak przypomina dr Kyosuke Shishikura z Uniwersytetu Pensylwanii:

Hydralazyna jest jednym z pierwszych leków rozszerzających naczynia krwionośne, jakie kiedykolwiek opracowano, i nadal stanowi leczenie pierwszego rzutu w przypadku stanu przedrzucawkowego – choroby nadciśnieniowej, która odpowiada za 5–15% zgonów matek na całym świecie.

Jednak mimo szerokiego zastosowania od lat 50. XX wieku, naukowcy nie potrafili precyzyjnie wyjaśnić jej działania na poziomie molekularnym. To zmienił dopiero przełomowy projekt badaczy z Penn Medicine.

Pierwszy lek ukierunkowany na glejaka 2 stopnia z mutacją IDH dopuszczony w UE
ZOBACZ KONIECZNIE Pierwszy lek ukierunkowany na glejaka 2 stopnia z mutacją IDH dopuszczony w UE

Mechanizm odkryty po dekadach – hydralazyna blokuje enzym wykrywający tlen

Najważniejsze odkrycie zespołu dotyczy działania hydralazyny na enzym ADO (2-aminoetanotiolodioksygenaza) – kluczowy molekularny sensor tlenu.

ADO jest jak dzwonek alarmowy, który dzwoni w momencie, gdy zaczyna spadać poziom tlenu – mówi Matthews.

Blokując działanie ADO, hydralazyna wycisza alarm tlenowy, prowadząc do stabilizacji białek RGS regulujących skurcz naczyń krwionośnych. W efekcie naczynia przestają reagować na sygnały skurczowe, poziom wapnia w komórkach spada, a ciśnienie krwi ulega obniżeniu.To pierwszy tak szczegółowy opis działania leku, który od dziesięcioleci stosowany jest w medycynie na całym świecie.

Glejaki wielopostaciowe atakują nie tylko mózg –  rewolucyjne ustalenia badaczy z USA
ZOBACZ KONIECZNIE Glejaki wielopostaciowe atakują nie tylko mózg –  rewolucyjne ustalenia badaczy z USA

Zaskakujące powiązanie – jak lek na nadciśnienie wpływa na glejaka wielopostaciowego

Odkrycie mechanizmu ADO doprowadziło badaczy do hipotezy, że ten sam szlak molekularny może odgrywać kluczową rolę w agresywnych nowotworach mózgu.

Glejaki – w tym glejak wielopostaciowy – charakteryzują się zdolnością do przetrwania w obszarach o bardzo niskim poziomie tlenu. Komórki nowotworowe korzystają z sygnałów tlenowych ADO, aby utrzymać metabolizm i dalszy wzrost. W badaniach przeprowadzonych we współpracy z University of Texas i University of Florida wykazano, że:

  • hydralazyna wiąże się z centrum metali w enzymie ADO,
  • zaburza jego działanie,
  • prowadzi do „uśpienia” komórek glejaka.

Nowotwór przestaje się dzielić, ale nie dochodzi do gwałtownej reakcji zapalnej ani rozwoju oporności – co jest często problemem w standardowej chemioterapii.

Hydralazyna indukuje proces podobny do starzenia komórkowego, w którym komórki nowotworowe przechodzą w stan trwałej nieaktywności. To przełomowe podejście otwiera przestrzeń do rozwoju zupełnie nowej klasy terapii onkologicznych.

Glejaki wciąż wyzwaniem. Raport KRN pokazuje skalę problemu w Polsce
ZOBACZ KONIECZNIE Glejaki wciąż wyzwaniem. Raport KRN pokazuje skalę problemu w Polsce

Potencjał kliniczny – drogą do nowych terapii raka mózgu

Hydralazyna, mimo swoich nowych właściwości, nie zostanie automatycznie lekiem przeciwnowotworowym. Aby tak się stało, konieczne będzie opracowanie:

  • bardziej selektywnych inhibitorów ADO,
  • molekuł zdolnych skuteczniej przenikać barierę krew–mózg,
  • terapii ukierunkowanych wyłącznie na tkankę nowotworową.

Megan Matthews podkreśla:

Zrozumienie działania hydralazyny na poziomie molekularnym otwiera drogę do bezpieczniejszych i bardziej selektywnych metod leczenia nadciśnienia związanego z ciążą – potencjalnie poprawiając rokowanie u pacjentek najbardziej narażonych na ryzyko.

Jednocześnie to samo odkrycie może w przyszłości doprowadzić do powstania terapii celujących w najtrudniejsze do leczenia nowotwory mózgu.

Strategia leczenia oparta na celowaniu w ADAR1 daje nadzieję w walce z glejakiem wielopostaciowym
ZOBACZ KONIECZNIE Strategia leczenia oparta na celowaniu w ADAR1 daje nadzieję w walce z glejakiem wielopostaciowym

Główne wnioski

  1. Hydralazyna blokuje enzym ADO, kluczowy sensor tlenu, co prowadzi do stabilizacji białek RGS i obniżenia ciśnienia krwi — po raz pierwszy poznaliśmy pełny mechanizm tego leku.
  2. Ten sam szlak ADO odgrywa istotną rolę w glejaku wielopostaciowym; jego zablokowanie wprowadza komórki nowotworowe w stan uśpienia, hamując ich wzrost.
  3. Badania wykazały działanie przeciwnowotworowe hydralazyny
  4. Odkrycie otwiera drogę do nowych terapii, w tym tworzenia selektywnych inhibitorów ADO zdolnych do penetracji bariery krew–mózg.

Źródło:

  • University of Pennsylvania
  • https://www.science.org/doi/10.1126/sciadv.adx7687

Trzymaj rękę na pulsie.
Zaobserwuj nas na Google News!

ikona Google News
Katarzyna Fodrowska
Katarzyna Fodrowska
Redaktorka i Content Manager z 10-letnim doświadczeniem w marketingu internetowym, specjalizująca się w tworzeniu treści dla sektora medycznego, farmaceutycznego i biotech. Od lat śledzi najnowsze badania, przełomowe terapie, rozwiązania AI w diagnostyce oraz cyfryzację opieki zdrowotnej. Prywatnie pasjonatka nauk przyrodniczych, literatury, podróży i długich spacerów.

Ważne tematy

Trzymaj rękę na pulsie. Zapisz się na newsletter.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj

Więcej aktualności