Nowe dane przedstawione na Kongresie ESC 2025 w Madrycie wskazują, że Wegovy (semaglutyd 2,4 mg) może znacząco obniżać ryzyko zgonu, zawału serca i udaru mózgu u pacjentów z otyłością i współistniejącą chorobą sercowo-naczyniową. W badaniu STEER preparat ten wykazał się wyraźną przewagą nad tirzepatydem – zarówno u pacjentów systematycznie przyjmujących lek, jak i w analizie obejmującej wszystkich leczonych.
Z tego artykułu dowiesz się…
- Jak Wegovy wypada w porównaniu z tirzepatydem w zapobieganiu zawałom i udarom.
- O ile procent semaglutyd zmniejsza ryzyko poważnych incydentów sercowo-naczyniowych.
- Dlaczego skuteczność Wegovy może być unikalna dla tej konkretnej cząsteczki.
- Jakie były ograniczenia badania real-world STEER.
Wegovy zmniejsza ryzyko MACE o 57%
W populacji pacjentów z otyłością i potwierdzoną chorobą sercowo-naczyniową, którzy stosowali leczenie bez przerw dłuższych niż 30 dni, Wegovy zmniejszył ryzyko wystąpienia ciężkich incydentów sercowo-naczyniowych (MACE) aż o 57% w porównaniu z tirzepatydem. Odnotowano zaledwie 15 takich zdarzeń (0,1%) w grupie semaglutydu wobec 39 (0,4%) w grupie tirzepatydu. Średni czas obserwacji wynosił odpowiednio 3,8 i 4,3 miesiąca.
Redukcja ryzyka o 29% także w całej analizowanej populacji
W analizie obejmującej wszystkich pacjentów – niezależnie od przerw w terapii – Wegovy również wypada korzystniej. Zanotowano 29% niższe ryzyko zgonu, udaru i zawału serca w porównaniu z tirzepatydem. W grupie semaglutydu doszło do 56 zdarzeń (0,5%), natomiast w grupie porównawczej – do 83 (0,8%). Obserwacja trwała średnio 8,3 miesiąca dla Wegovy i 8,6 miesiąca dla tirzepatydu.
Korzyści sercowo-naczyniowe przypisane konkretnie semaglutydowi
Wyniki badania STEER wskazują, że efekt ochrony sercowo-naczyniowej może być specyficzny dla semaglutydu i nie powinien być automatycznie przypisywany całej klasie agonistów receptora GLP-1 ani połączeniom GIP/GLP-1. Choć oba analizowane leki należą do tej grupy, ich skuteczność kliniczna w realnych warunkach może znacząco się różnić.
Badanie STEER – metodologia i populacja
STEER było badaniem obserwacyjnym typu real-world, opartym na analizie danych z bazy Komodo Research (USA). Uwzględniono pacjentów ≥45 roku życia, z otyłością i CVD, bez rozpoznanej cukrzycy. Każda z analizowanych grup – Wegovy i tirzepatyd – liczyła po 10 625 osób. Użyto dopasowania metodą propensity score, aby zapewnić porównywalność grup.
Analizy uwzględniały zarówno populację leczoną z zachowaniem ciągłości terapii, jak i szerszą populację, w której dopuszczano przerwy w leczeniu. Punktami końcowymi były złożone wskaźniki MACE (3- i 5-punktowe), obejmujące m.in. zgon z każdej przyczyny, zawał, udar, hospitalizację z powodu niewydolności serca oraz rewaskularyzację wieńcową.
Ograniczenia badania real-world
Jak w każdej analizie RWE (real-world evidence), należy uwzględnić potencjalne ograniczenia, w tym: możliwość błędów w kodowaniu danych administracyjnych, stosunkowo krótki czas obserwacji oraz brak możliwości wykazania bezpośredniego związku przyczynowego. Niemniej jednak obserwowane różnice pomiędzy grupami są istotne klinicznie i statystycznie.
Główne wnioski
- Wegovy zmniejszył ryzyko zawału, udaru i zgonu o 57% u pacjentów bez przerw w terapii, w porównaniu z tirzepatydem.
- W całej analizowanej populacji Wegovy obniżył ryzyko MACE o 29% względem tirzepatydu.
- Efekt sercowo-naczyniowy może być charakterystyczny dla semaglutydu, a nie dla całej klasy GLP-1 lub GIP/GLP-1.
- STEER to badanie real-world, które mimo ograniczeń dostarcza wartościowych danych uzupełniających wyniki badań klinicznych.
Źródło:
- Novo Nordisk
