25 czerwca 2025 roku w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów odbyła się ogólnopolska narada pod hasłem „Zdrowie w centrum – międzyresortowa odpowiedzialność”. Wydarzenie zgromadziło przedstawicieli rządu, ekspertów, organizacje pacjentów i środowisko społeczeństwa obywatelskiego. Celem spotkania było rozpoczęcie prac nad „społeczną umową na rzecz zdrowia” – dokumentem, który ma wyznaczyć nowe priorytety i kierunki zmian w polskim systemie ochrony zdrowia.
Z tego artykułu dowiesz się…
- Jakie były cele ogólnopolskiej narady „Zdrowie w centrum” i kto w niej uczestniczył.
- Dlaczego zdrowie publiczne wymaga współpracy międzyresortowej i inwestycji w profilaktykę.
- Jakie propozycje zmian pojawiły się w obszarach opieki zdrowotnej i długoterminowej.
- Czym są „Tezy do społecznej umowy zdrowotnej 2025” i jakie kierunki reform wyznaczają.
Wspólna odpowiedzialność za zdrowie społeczeństwa
Organizatorami narady byli Adriana Porowska, Ministra ds. Społeczeństwa Obywatelskiego i ks. dr Arkadiusz Nowak, Prezes Instytutu Praw Pacjenta i Edukacji Zdrowotnej. W wydarzeniu uczestniczyło ponad 100 osób – od przedstawicieli ministerstw po ekspertów ochrony zdrowia i liderów organizacji pozarządowych.
Ministra Porowska podkreśliła znaczenie współpracy rządu z trzecim sektorem:
To niezwykłe, że organizacje pozarządowe działające w obszarze zdrowia – mające bezpośredni kontakt z pacjentami – mogą pokazywać kierunki działania przedstawicielom rządu.
Z kolei ks. dr Arkadiusz Nowak zaznaczył:
Zdrowie nie może być wyłącznie zadaniem Ministerstwa Zdrowia. To temat, który wymaga współpracy wielu resortów i nowych pomysłów.
Wyzwania systemowe – diagnoza i konieczność działania
Uczestnicy zgodnie wskazywali, że system ochrony zdrowia wymaga nie tylko reform strukturalnych, ale również zmiany podejścia. Średnia długość życia w zdrowiu w Polsce wynosi obecnie 62,4 roku – poniżej średniej unijnej – co stanowi sygnał alarmowy.
Dr Małgorzata Gałązka-Sobotka mówiła:
Realizacja ambicji rozwojowych Polski warunkowana jest dostępem do kapitału zdrowia, a to determinowane jest przede wszystkim uwarunkowaniami społeczno-ekonomicznymi, które z kolei kształtują wybory obywateli, które często nie służą zdrowiu.
Podkreśliła również potrzebę integracji polityk publicznych na rzecz zdrowia i konieczność inwestycji w profilaktykę, edukację zdrowotną oraz wsparcie osób przewlekle chorych.
Zdrowie publiczne jako inwestycja
W pierwszym panelu eksperci debatowali nad tym, jak uczynić zdrowie publiczne priorytetem polityk państwa. Zgłoszono szereg postulatów, w tym:
- powołanie pełnomocnika ds. zdrowia publicznego,
- wydzielenie funduszu na cele profilaktyczne,
- wzmocnienie roli samorządów w działaniach prozdrowotnych,
- poprawa komunikacji społecznej i wdrażanie innowacji technologicznych.
Zdrowie – jak zaznaczono – powinno być obecne w każdej polityce: edukacyjnej, finansowej, transportowej i społecznej.
Nowoczesna opieka zdrowotna – wsparcie, nie tylko leczenie
Drugi panel poświęcono organizacji systemu opieki zdrowotnej. Eksperci podkreślili, że pacjent potrzebuje nie tylko skutecznego leczenia, ale również wsparcia w zakresie jakości życia i dobrostanu.
Zaproponowano m.in.:
- wprowadzenie jednolitych standardów postępowania,
- zwiększenie koordynacji świadczeń,
- włączenie opinii pacjentów do oceny jakości opieki.
Zwrócono uwagę, że pomimo wzrostu wydatków na ochronę zdrowia, zaufanie do systemu nie rośnie – co wskazuje na potrzebę głębokiej zmiany instytucjonalnej i komunikacyjnej.
Opieka długoterminowa – systemowe wsparcie dla potrzebujących
Ostatni panel dotyczył osób niesamodzielnych i przewlekle chorych. Eksperci zgodzili się, że obecny model wsparcia jest niewystarczający i wymaga przebudowy.
Rekomendacje obejmowały:
- stworzenie osobnego systemu finansowania opieki długoterminowej,
- powszechne ubezpieczenie opiekuńcze,
- powierzenie samorządom organizacji lokalnych usług opiekuńczych,
- wsparcie dla rodzinnych i zawodowych opiekunów.
Wskazano także na potrzebę lepszej integracji opieki społecznej z systemem zdrowia.
Tezy do społecznej umowy zdrowotnej
Podsumowaniem spotkania było zaprezentowanie wstępnych „Tez do społecznej umowy zdrowotnej 2025”. Dokument ten ma stanowić ramę dla dalszych prac międzyresortowych i ponadsektorowych. Wśród najważniejszych postulatów znalazły się:
- uznanie zdrowia za strategiczny zasób społeczny i gospodarczy,
- wpisanie celów zdrowotnych do strategii rządowych,
- budowa systemu dostępnego, nowoczesnego i budzącego zaufanie społecznego.
Główne wnioski
- 25 czerwca 2025 roku odbyła się narada „Zdrowie w centrum”, w której udział wzięło ponad 100 ekspertów, przedstawicieli rządu i organizacji społecznych.
- Omawiano kluczowe obszary wymagające zmian: zdrowie publiczne, opiekę zdrowotną i opiekę długoterminową – z naciskiem na profilaktykę, dostępność i koordynację usług.
- Wskazano na konieczność międzyresortowej współpracy oraz potrzebę uznania zdrowia za strategiczny zasób społeczny i gospodarczy kraju.
- Efektem spotkania są „Tezy do społecznej umowy zdrowotnej 2025”, które mają stanowić podstawę dalszych reform systemowych w ochronie zdrowia.
Źródło:
- Komitet Do Spraw Pożytku Publicznego
