Ministerstwo Zdrowia opublikowało komunikat dotyczący obowiązków uczelni wobec studentów z niepełnosprawnościami. Przypomniano, że każda uczelnia w Polsce – w tym medyczna – zobowiązana jest do indywidualnego podejścia do organizacji procesu kształcenia dla osób z ograniczeniami zdrowotnymi.
Z tego artykułu dowiesz się…
- Jakie obowiązki mają uczelnie medyczne wobec studentów z niepełnosprawnościami
- Jak wygląda indywidualna organizacja studiów
- Czym różni się wyrównanie szans od obniżenia standardów kształcenia
Równość szans w kształceniu medycznym to obowiązek, nie przywilej
Zgodnie z aktualnym komunikatem Ministerstwa Zdrowia, uczelnie muszą tworzyć warunki umożliwiające osobom z niepełnosprawnością pełne uczestnictwo zarówno w zajęciach dydaktycznych, jak i w pracach badawczych. Dotyczy to także kierunków medycznych i farmaceutycznych, gdzie wymagania praktyczne są szczególnie wysokie.
Regulacje ustawowe pozwalają takim kandydatom ubiegać się o przyjęcie na kierunki, które wymagają sprawdzenia predyspozycji – np. artystycznych czy motorycznych – pod warunkiem zapewnienia odpowiednio dostosowanej formy rekrutacji.
Uczelnie muszą dostosować organizację studiów do rodzaju niepełnosprawności
Zgodnie z przepisami, każda uczelnia ma obowiązek określić w regulaminie sposób prowadzenia zajęć dla studentów z różnymi typami niepełnosprawności – od ruchowych po sensoryczne. To oznacza, że władze uczelni nie mogą podejmować dowolnych decyzji, lecz muszą się kierować zapisami wewnętrznych regulaminów.
W praktyce oznacza to np. modyfikację sposobu zaliczania zajęć klinicznych czy egzaminów końcowych w taki sposób, by uwzględniały ograniczenia fizyczne lub inne uwarunkowania zdrowotne studenta – bez rezygnowania z założonych efektów kształcenia.
Indywidualna organizacja studiów nie oznacza obniżenia standardów
Ministerstwo jednoznacznie podkreśla, że wszelkie preferencje stosowane wobec studentów z niepełnosprawnością mają na celu wyrównanie szans, a nie obniżenie wymagań edukacyjnych. Weryfikacja efektów kształcenia – takich jak umiejętności kliniczne, komunikacyjne czy techniczne – musi zostać zachowana, ale może być przeprowadzana w zmodyfikowanej formie.
Główne wnioski
- Uczelnie medyczne w Polsce są zobowiązane do tworzenia warunków umożliwiających studentom z niepełnosprawnościami pełne uczestnictwo w edukacji i badaniach.
- Indywidualna organizacja studiów musi być dostosowana do rodzaju niepełnosprawności, ale nie może naruszać realizacji efektów kształcenia.
- Preferencje przyznawane studentom mają na celu wyrównanie szans, a nie obniżenie standardów egzaminacyjnych czy praktycznych.
- Wszystkie działania uczelni muszą być zgodne z obowiązującym regulaminem i indywidualnie oceniane przez władze akademickie.
Źródło:
- MZ
